n nələr yaşadım..
Səbinə o danışdıqca kövrəlir,gözləri dolur.Cahangirdə bunu görür-ağlamağı unut!.Birdə belə bir şey olmayacaq,ağlamayacaq o gözlər....Onun son cümləsinə bir damla yaş yanağından süzülür Səbinənin..
-Ağlama....Yerində dikəlib ona yaxınlaşır..-dözə bilmirəm buna-onun yanağına düşən damcını silir..
-sən istəsən belə ailən qəbul etməz məni..Ürəyində saxladıqlarını deyib onunla bir dəfəlik bu söhbəti bağlamaq istəyirdi
-istəmirəm..bir daha bu söhbəti açma Cahangir..Söz söhbət yaradacaq biri olmaq istəmirəm ailələr arasında...əlinin tərsi ilə dayanmadan yanağına süzülən yaşları silir.Başına gələnlərdən sonra dolmuş bulud tək ürəyi dolu idi.-Sən məndən yaxşılarına layiq birisən..Sözünün ardını gətirə bilməyib oturacaqdan qalxıb dənizə yaxınlaşır...Cahangir onun belə düşünəcəyini bilirdi.Onun yanına gedir.Səbinənin nəm kipriklərindən axan yaşları görüb əsəbləşir..
-Bu düşüncələrini saxla özünə...Nə olsada səndən uzaqlaşan deyiləm.Mənə sən gərəksən,kənardan deyilən sözlər yox..Danışdıqca onun lap kövrəldiyini görüb acıqlanır..Qollarından tutub özünə tərəf çevirir.
-başa düşmürsən Cahangir.!.başa düşmürsən..Mənitapanda niyə üzümə baxıb çıxdın bəs çölə!
- Gözünün yaşına qurban Cahangir....Əlləri ilə onun gözlərini silir-sənin ağlamağına dözə bilmirəm ağıllı dəli,özümə gəlmək üçün çıxmışdım ordan..hmm demək diqqət etmisən..
-xeyir heçnəyə diqqət etməmişəm- onun əlindən çıxır...
-gəl bura-onu qucaqlayıb saçından öpdükdən sonra ağlına oxuduğu bir şeir gəlir..Onu özündən ayırıb gözlərinə baxaraq--O,dilbəri sordum gəlib-gedəndən,
Dedilər barışmaz,küsmüşdür səndən.
Mən iltifat etdim,o qaçdı məndən,
Qaçqın ədasına qurban olduğum.
Səbinə onun qucaqlamasına mane olmur,əlləri yanında qalır..
-Səni düşünə bilməyəcəyin qədər çox sevirəm..Müşfiq belə şeirində sevgimi vəsf edib.. onu özünə dahada sıxıb qucaqlayır..Səbinədə onu qucaqlamaq istəyir..Əllərini yuxarı qaldırıb,onun kürəyinə qoyub qoymamaqda tərəddüd edəndən sonra gözlərini yumub qucaqlayır.Onun