aparır..
-Minirə bu nə vaxt belə tez böyüdü?..Səbinəni yanında oturdur..
-ay xala balaca qalacaq deyildimki..Buraxan deyiləm səni burda qalacaqsan,rayon,qohum filan tanımıram mən.Gedənə kimi burdasan..
Oqtayın 29 yaşı var idi..Amerikada oxuyub orda işləyirdi.Xumar xanımın fikri ona Səbinəni bəyəndirib evləndirmək idi...
-Minirə nə iş qalıb sabaha?
-hər şey hazırdı....
-indi danışın görüm gəlnimiz necə bir qızdı..
-Sağ əli Oqtayın başına-deyib Minirə xanım onu qucaqlayır..
-Xala üzü kimi qəlbidə gözəldi Nəzişin-Səbinə mamasının danışmağına macal verməyib özü danışmağa başlayır..Xumar xanım onun şirin şirin danışmağına gülürdü...
Gecəni qızlar həyəcanla yola verirlər..Sabah üçün çox gözəl görünmək istəyirdilər..Oyanan kimi ilk iş salona gedirlər..Nəzrin donuna uyğun saçlarını dağınıq sadə topuz yığdırır..Çox makyaj eləməklərinə icazə vermir..Rəsulun hirslənməyini istəmirdi..
-indidən gözünün odunu alıb qardaşım Nəziş?
-sənidə görəcəyik tələsmə ...
-tələsən təndirə düşər..heyf deyil subaylıq..Nəzrinə acıq verərək danışıb onu hirsləndirmək istəyirdi..
-çox çəkməyəcək o subaylığın heyf..
-onu bilmək olmaz sarı kişmişim ...Səbinə gur,uzun saçlarını buruq halına səliqə verditdirib toplamır..Gözləri önə çəkəcək gözəl bir makyajla tamamlayır....Zümrüd yaşıl gözlərini çox qabarıq bəzəmələrinə icazə verməyərək sadə amma gözəl eletdirir..Saçlarını düz edib o da açıq qoyur...Qızlar son dəfə salonda bir birlərinə baxırlar-bizdən gözəli olmayacaq bu gün!
Onları Cahangir salondan götürüb evə gətirir..Səbinənin ona fikir verməməsi dəli edirdi..Bilirdi günahını,dəfələrcə də üzr istəmişdi...
Evdə çox insan yox idi..Restorana getmişdi çoxları...Hazırlaşıb evdən çıxaraq Nəzringilə gedirlər..Xeyir dualar veriləndən sonra Rəsul Nəzrini götürüb öz maşını ilə restorana aparır..Cahangir tünd göy və bənöşənin qarışığı rəngdə parlayan, arxası dantel ilə örtülü dekoltəli paltarda Səbinəni görüb heyranlıqla baxırdı..Səbinə onun baxışlarını üstündə hiss edib biraz uzaqda