Cahangir maşını bir yol kənarında saxlayır..Bir müddət ikisidə susur..
- Bu tərsliyin nəyədir ?Gözünü yoldan çəkməyərək soruşur.
-...............................
-məni başa düşmək belə çətindir..
-Nəyi başa düşüm..deyirsən xalanoğluna yaxın durma.
-Niyə bu qədər kobudluq edirsən.Sənə dəfələrcə izah elədim səhvimi..Bilirəmki başa düşmüsən məni..Məni sevməyin üçün nə etməliyəm?
-Mən bu haqda danışmaq istəmirəm...Onun üzünə baxmayıb başını aşağı dikir..İstəmirdi bu haqqda danışmaq..Onun ailəsinin razı olmayacağını düşünürdü bu işə..Özünə görə Cahangirin ailəsi ilə problem yaşamasını istəmirdi.
-Bilirsən məni sevdiyini nə vaxt biləcəksən?mən bu dünyada olmayanda..
-Bu söhbəti bağlayaq demişdim... --pəncərə tərəfə baxaraq göz yaşlarını gizlədir..-birdə belə danışma...Səsinin titrədiyinə udqunub gözünü silir.-sənə heçnə olmayacaq..
Cahangir onun ağladığını hiss edib üzünü özünə tərəf çevirir..
-ağlama
-Cahangir.
-caan Cahangir..-onun gözlərinin yaşını silir.
-sənə heçnə olmayacaq hə?
-Qorxma səninlə bir ömür yaşamadan ölməyəcəm..Gülümsəyərək ona baxıb yanağından öpür-axxx bir qəbul edib etiraf edə bilsəydin..
-mən söz söhbət yaradacaq biri olmaq istəmirəm ailəndə..Gəl birdə bu söhbəti açmayaq..
-məni bir başqası ilə görsən necə olacaqsan,buna hazırsan?Qollarımda bir başqasını görəndə pis olmayacaqsan?Cahangir danışdıqca sel tək yaşları yanağından axır Səbinənin..
-ağlama..Səni bir başqasının qollarında görə bilmərəm.Ancaq bu qollar qucaqlayacaq səni ...
-niyə məni sevdin!niyə..-hönkürərək onu qucaqlayır..
-Sakitləş...Gözlərinə qurban olduğum..Saçlarını oxşayıb sakitləşdirməyə çalışır..-Darıxmışam...Bərk qucaqlayıb onu ətrini içinə çəkir..
- bağışladın məni ağıllı dəlim?..Səbinə ona baxıb başını yelləyərək hə deyir..-Məni sevdiyinidə eşitsəm dünyalar mənim olar..
-çox gözləyərsən.Cahangir sənin sözlərin mənə Mikayıl Müşfiqi,onun şeirlərində duyulan sevgini xatırladır.
-O şeirlərdə mənim sevgimdə var,yəqin ondandır..
-niyə gülürsən?
-güzgüyə