bura gəlməzdim..
-Nə olsun yenə gedəcəksən-küskünlüklə deyir.
-Daha getməyəcəm.1ay sonra toyumuzdu..
Səbinə onlara uzaqdan baxıb fikirə getmişdi.Onları belə görməyinə sevinirdi...Dözməyib yanlarına gedir.
-Qısqanıram..Mənidə qucaqlayın-deməyinə Rəsul Nəzrindən biraz ayrılıb bacısını qolunun altına alır..Bir yanında sevdiyi qızı digər yanında bacısını qucaqlamışdı..
-Gəl mənim baş tacım gəl..
-Qaqaş gəlin qısqanacaq elə demə deyib gülür..
-O bilirki mənim üç sahibəm var..Başımın tacı mama və sən..Ürəyimin sahibəsi isə odur...
Bu zaman Cahangir gəlir..Onları belə görüb gülümsəsədə içində biraz qısqanclıq yaranmışdı..Bir yandan bacısını,digər yandan Səbinəni qısqanmışdı.
-Xoş gəldin qaqaş...Rəsuldan ayrılıb Cahangiri qucaqlayır..
-Satdı qardaşına məni Səbiş bu rəfiqən..Rəsulun sözlərinə hamısı gülür..Cahangir dodaq ucu gülümsəyir...Səbinə onun kefsiz olduğunu hiss edir..
-Nəzrini özüm gətirəcəm işə-Cahangirə baxıb deyir..
-Yaxşı...
Nəzrin qardaşından ayrılıb Rəsul ilə gedir..Səbinə onunla tək qalır..Onun kefsiz halına narahat olmuşdu..Onunla bərabər maşına gedirlər..Yol boyu Cahangirin səssizliyinə,güzgüdən ona baxmamasına pis olurdu..
-Cahangir..pıçıldayır..Onu bir neçə dəfə sakit səslə çağırsada eşitmir Cahangir..Onu eşitməməsinə lap kövrəlir Səbinə..Düşünməyə başlayırdı ki Cahangir onu sevmir,yəqin fikri dəyişib.Gözləri dolur...
Yoldan gözünü çəkib ön güzgüdən Səbinəyə baxanda onun dolmuş gözlərini görüb maşını yolun kənarında saxlayır..Geriyə çevrilib ona baxır-nə olub Səbinə,ağrıyırsan?.
Başı ilə yox deyib ona baxmır..
-Bəs niyə ağlayırsan?gəl qabağa.
-yox.
-Gəl dedim!Cahangirin hökmündən çəkinərək qabaq oturacağa keçir.-İndi de görüm niyə ağlayırdın?
-Bayaq səni bir neçə dəfə çağırdım eşitmədin.Üzümədə baxmırsan..Məni istəmirsən hə?bilirdim..Kövrələrək danışığına Cahangir gülür..-Mən..Mən..Mən..
-Nə sən?
-heçnə-titrək səslə deyib üzünü pəncərəyə çevirir..Araya sükut çökür...Cahangir onun üzünü özünə tərəf döndərir..
-Sən..sən..Sən məni