ürəyimsən..Bu ürək olmadan yaşaya bilərəmmi?-Onu sinəsinə sıxıb bərk qucaqlayır..Saçlarını oxşayır-Həmişə mənimsən bilirəm..Məndə sənin..
Onun sözlərinə Səbinə kövrəlib boynunu qucaqlayır-Həmişə yanımda qal..
-Cahangir..
-hmmm.
-İşləmək söhbətini zarafat edirdin hə?
-Yox zarafat deyildi.
-Acıqlanıb ondan ayrılır Səbinə..-Amma bu haqqsızlıqdı!Mən əziyyət çəkib oxuyuram evdə oturmaq üçün?
-Gəl bura-onu özünə çəkib belindən qucaqlayır-mən səni evdə darıxmağa qoymayacam..hələ uşaqlarımıza baxacaqsan
-arxı keçməmiş hop deyənlərdənsən ..Həm uşaqlara mama baxacaq-demişdiki yadına Gülər xanım düşür..Üzündən gülüşü itir..
-Yox uşaqlarımıza sən özün baxacaqsan....
***********************************
İşdən evə gəlirlər..Nəzrin ayağaını soyunub otağına keçir..Onun ardından Cahangir girir evə..Qarşısına Gülər xanım gəlir
-Xoş gəldin,gəl.Qaynanan sevirmiş səni..süfrəni qururdum
-Xoş gördük mama..Atam evdə?
-Hə otaqdadı keç..
-Mama səndə gəl sözüm var..
Gülər xanım Cahangirin ardından qonaq otağına keçir..
-Axşamın xeyir ata-gəlib atası ilə üzbəüz oturur..
-Axşamın xeyir bala..
-Ata bilmirəm necə deyim-utanaraq gözlərini qaçırır valideynlərindən..
-Nəsə olub Cahangir?Mahir bəy narahat olur..
-Narahat olma ata yox..Ata elçi getməyinizi istəyirəm..
-Kimə ay oğul?...
Gülər xanım sussub hələki dinləyirdi..
-Səbinə..Adil dayının qızı...
-A-demişdiki Mahir bəy Gülər xanım ondan əvvəl danışmağa başlayır
-Mən razı deyiləm!Olmaz..Qaçırılmış qızı oğluma alası deyləm!
-Mama!-hirsindən əlini yumur..
-Gülər bu nə danışıqdı!Səbinə bizim gözümüzün önündə böyüyüb,bu evin bir qızı olub..
-Mama..
-Dedimki olmaz!mən elə gəlin istəmirəm..
-Cahangir sabah özüm Adil ilə danışacam..Allah xoşbəxt eləsin bala...
-Mahir...
-Artıq söz lazım deyil!Elçilik olacaq