r düşür,telefonuna baxanda ondan heç bir şey olmadığını görüb narahat olur ..amma Nəzrindən saysız zənglər vardı...Zəng edir..Nömrəsinin bağlı olduğunu eşidib lap narahat olur..Yerindən sıçrayıb balkona gedir..Həyətə baxaraq Cahangirin maşınını axtarırdı..İndi ayılmış kimi evdə heç kimin olmadığını hiss edir..Mamasını səsləyib cavab almır..Zəng edir.
-Mamama sən hardasan,evdə heç kim yoxdur?Telefonda səslər eşidib ürəyi ağzına gəlir..Ağlaşma səsinə gözləri qaralır..
- Qızıım biz xəstəxanadayıq..Cahangirin maşını qəzaya düşüb..
-Nəəə...-dayaq taparaq divara yaslanır..
-Səbiş...ordasan?...hamımız burdayıq..Taksiyə otur gəl..
-yaxşı ..Telefonu söndürüb yerə çökür-Allahım ona heç nə olmasın..Yalvarıram..Hiss etmişdim bir şey olacağını.. Necə həyəcanlanmışdısa heç Cahangirin necə olduğunu soruşa bilməmişdi..Üzərini dəyişib tez evdən çıxır..Taksiyə oturub xəstəxanaya yollanır....İnanmırdı Cahangirə nə isə olduğuna...Taksiyə pulu ödəyib düşür.-Allahım ona bir şey olmamış olsun..Yuxarı mərtəbəyə çıxıb hamını orda gözü yaşlı görür..Heykəl kimi yerində donmuşdu..Nəzrin onun yanına qaçıb qucaqlayır.
-Səbinə ona heçnə olmasın..Qardaşım ölməsin..Hər kəs onlara baxırdı...Özünü güclə ələ almışdı ki Nəzrinin sözlərinə yaşlar yanağından süzülür...
-O,ölməyəcək!-sərt şəkildə,sonra-ölməyəcək pıçıltı ilə deyib Nəzrini qucaqlayır...
-Necə olub qəza?..
Zümrüd onlara yaxınlaşıb qapının yanından aparır...
-Yollar qarlı imiş..Qarşıdan gələn yük maşını idarə etməni itirib onların maşınına dəyib..-Nəzrin gözlərini silib danışır..
Zümrüd özünü saxlayıb ağlamırdı..İstəmirdi ağlamaq..Anasına,atasına dayaq olub dik dururdu...Cahangirlə bu xasiyyətinə görə oxşayırdılar.İkisidə özlərini belə anlarda təmkinli aparmağı bacarırdılar..Onlar heç kimin yanında ağlamazdılar..Dolub daşsalarda bunu göstərməyi sevmirdilər..Zümrüd indi bu halda idi..Ürəyinə axıdırdı göz yaşlarını..Zahirdən sərt görünürdü..Amma gözləri hər an ağlamağa hazır idi...
-İndi vəziyyəti necədi Nəzrin?-Əlləri ilə üzünü