a almışdılar..Bədəninə bəzi alətlər taxmışdılar.Başı isə sarğıda idi...Yanına heç kimi buraxmırdılar..Kiçik şüşə pəncərədən baxa bilirdilər ancaq ona...
Səbinə həkimi dinləməyib xəstəxananın həyətinə çıxmışdı..Özünü çölə atıb dərindən nəfəs alıb əli ilə ürəyini tutur..Dayandığı yerdə divara sıxılıb ağlayır..-Ölmə,nə olar ölmə Cahangir-sinəsindən qopan hıçqırıqla ağlayıb yerə çökür..Çiynində bir əl hiss edib başını qaldırıb mamasını görür-mama o ölməsin,onu itirmək istəmirəm..Minirə xanım əyilib onu qucaqlayır-Səbinə dur yerdən..
-mama ölməsin..Ona deyin ölməsin-əli ilə qapını göstərib sanki Cahangiri göstərirdi..
-qızım insan nələrə dözmür,Cahangirdə buna dözüb sağalacaq.inşaAllah sabah görəcəyik ki açıb gözlərini.Minirə xanım bilirdi qızının onu sevdiyini..Onu qaldırıb özü ilə aparmaq istəyir-gəl keçək içəri hava soyuqdu,Xəstələnəcəksən..
-tək qalmaq istəyirəm mama.
-axı soyuqdu hava...Qızının yalvarış dolu baxışlarına dözməyib onun yanından ayrılır...
Özünü ələ almağa çalışsa da gözləri sözünə baxmırdı Səbinənin..Xəstəxananın həyətindəki oturacqda oturur..Yuxusunu xatırlayıb gözlərini silir-axı getmə demişdim sənə..Niyə sevdin məni,niyə..Bilirəm bəlkədə eşidirsən məni o yataqdan durmasan səni bağışlamayacam Cahangir.Bax ağlayıram sənə görə..Sən əsəbləşirdin mən ağlayanda,indi sən özün ağladırsan.-başını qaldırıb havaya baxır..Biraz oturandan sonra xəstəxanaya girir..Onun otağına yaxınlaşıb şüşədən seyr edir..Gülər xanım onun yanına gəlir..
-O sağalacaq bilirəm,mənim oğlum güclüdü...Səbinə onun sözlərinə azacıq dodağını qaçırıb gülümsəyir..Gülər xanım onu belə gözləri yaşlı görüb özündən utanırdı..Haqsızlıq etmişdi Səbinə üçün..Onu Cahangirə yaraşdırmırdı Elman söhbətinə görə..İndi səhvini başa düşmüşdü..
-Səbinə bağışla qızım..
-Nəyi?anlamayaraq Gülər xanıma baxır.
-Sənə qarşı haqsız hərəkətlər etdiyim üçün bağışla qızım..Allah məni bu etdiklərimə,düşündüklərimə görə cəzalandırdı oğlumla.
-Gülər xala siz səhv heç nə etməmisiniz.Bağışlanacaq bir şey