yoxdu..Bir ana kimi öz oğlunuzu düşünmüsünüz-mehribanlıqla gülümsəyir.
-Qızım-deyib Səbinəni qucaqlayır..
Gecədən xeyli keçmişdi. Minirə xanım gecənin bir vaxtına qədər onların yanında qalıb sonra evlərinə gəlir yoldaşı ilə bərabər...Onlar üçün yemək hazırlayıb biraz dincəldikdən sonra aparacaqdılar..Səbinəni özü ilə aparmaq istəsədə getməyib qalmışdı..
.Mahir bəy hava almaq üçün çölə çıxmışdı.Nəzrin mamasının çiyninə başını qoyub yuxulamışdı.Zümrüd isə Nail bəyə baxmağa getmişdi..Səbinə pəncərənin qarşısından ayrılmayıb onu izləyərək ürəyində dualar edirdi...Tez tez tibb bacıları yoxlayırdı Cahangiri..Bu dəfə həkim özü gəlmişdi..Ona baxıb dəftərə bir neçə qeydlər alıb çıxanda Səbinə həkimin qarşısına gəlir.
-necədi Cahangir?
-dəqiq bir şey deyə bilmərəm...
-həkim bilirəmki onun yanına heç kim buraxılmır..Xahiş edirəm 5 dəqiqəlik onu görməyimə icazə verin..
-olmaz xanım..Həkim 35 yaşında sərt görünüşlü cavan oğlan idi..Səbinənin ağlamaqdan şişmiş gözlərini görüb ürəyi pis olsada icazə verə bilməzdi..
-xahiş edirəm icazə verin onu görüm..
-pəncərədən kifayət qədər görünür..
-necədə ürəksizsiniz..Sizin sevdiyiniz insan o yataqda yatsaydı necə olardınız?bizim yerimizə qoyun özünüzü arada!
-xanım qız insanları tanımadan danışmayın-Səbinənin dediklərinə dodağı qaçır həkimin-biz xəstənin rahatlığı üçün onun yanına heç kimi buraxmırıq.
..............Həkimin sözünə daha heç nə deməyib üzünü pəncərəyə çevirib Cahangirə həsrətlə baxaraq gözlərindən axan yaşları əlinin tərsi ilə silir..
-yaxşı ancaq 5 dəqiqədən çox qalmayacaqsınız...-Səbinənin ağlamağına dözə bilməyib icazə verir həkim..(Ax biz qadınlar,qadınlar..Kişilərin silahı onların gücüdü.Bizim silahımız isə göz yaşlarımız)..Tibb bacıları onu hazırlayandan sonra otağa girir..Qapıdan girən kimi yaşlar süzülür yanağından..Gəlib onun yanında durur..
-Axı getdiyin kimi gələcəyinə söz vermişdin..Bəs niyə burdasan..-yavaşca onun əlinə titrəyərək toxunur-Cahangir-deyib gülümsəyir..-İndi elə çox istəyərdim can