gülərək əlindən tutub yanına oturdur yenidən..
-Hara gedirsən?
-Həkimdən soruşacaqlarım vardı..
-Yenə həkim!?Sən məni dəli edəcəksən..-Əsəblə danışmağa başlayır..-Heç bir yerə getmirsən..Burda oturub gözləyəcəksən mamagilin gəlməsini..Deyib bir əli ilə başını tutur..Əsəbləşdiyinə görə başı ağrımışdı...
Cahangirin hirslənməyinə narahat olur Səbinə..Hələ yeni çıxmışdı əməliyyatdan..Ona ziyan idi belə çox əsəbləşmək..
-Cahangir?...zarafat edirdim...Niyə bu qədər əsəbləşdinki..Gözlə həkimi çağırım..Onunla nəvazişlə danışıb əsəbini sakitləşdirməyə çalışır..Getmək istəyəndə Cahangir qoymur..
-Lazım deyil..
-Yaxşı..Mən gedim sən dincəl..
-Dedim burda qalacaqsan!..
-Cahangir...
-........................
-Onun belə kobud rəftarına pis olur Səbinə...Bilirdiki bu keyləşdiricinin təsiri idi onu belə əsəbi edən...otaqda qala bilməzdi.Həm həkim icazə verməzdi,həmdə valideynləri çöldə idi..
-Burda qala bilmərəm,icazə yoxdu..Həm atamgil çöldə gözləyirlər..Orada olacam narahat olma..
-Yaxşı....Səbinənin incidiyini bilirdi..Başının ağrısına görə bir söz deyə bilmir....
Cahangirin razı olmayacağını bilsədə otaqdan çıxan kimi onun ağrısının olduğunu həkimə bildirir..
Bir neçə saat sonra Gülər xanımgildə gəlmişdi..Səbinə pəncərədən Cahangirə baxırdı..Onun kobudluğundan incisədə küsə bilmirdi..Onun yatmağını seyr edib düşünürdü..Gülər xanım Səbinəni belə görəndə özündən utanırdı..onun haqqda dediklərinə,düşündüklərinə görə pis olurdu..Səbinənin yanına gəlib onu qucaqlayır.-Gözəl qızım get dincəl..Narahat olma yaxşıdı oğlum...
-..........Gülümsəyib mamasıgil ilə bərabər gedir...Getsədə ürəyi Cahangirdə qalmışdı..Onun bayaqki halına narahat olmuşdu..Amma evə girər girməz bütün əhvalı dəyişir..Birbaşa mətbəxə keçib qazanın qapağını açıb yeməkdən bir qaşıq götürür..
-bəh...bəhhh...bəhhh..Ay mama az dadlı bişir bunları..Bir gün qapıdan keçə bilməyəcəm..
-Harda idi o günlər?keç üzərini dəyiş rahat gəl ye...-Danışaraq öz qazın altını yandırır..
-Əlimi yuyum tez