Mariya hündür lövhənin qarşısında dayanıb bir şeylər izah edən 35-40 yaşlarındaki orta boylu , saçları biraz ağarmış yeni müəllimə baxırdı..Gözləri müəllimin üzündə olsa da fikri dəqiqələr əvvəl baş verən söhbətlərin, tanışlığın yanında idi. Edvard necə də mehriban idi. Görüntüsünün əksinə olaraq, onun xasiyyəti kibirdən uzaq , qayğıkeş idi. Mariya Edvardın onunla necə yaxından maraqlanıb sinif otağını tapana qədər birlikdə dəhlizdə dolandığını xatırlayarkən üzünün qeyri ixtiyari gülümsədiyindən xəbərsiz idi..Dərs çıxışı Mariya universitetin səliqəli səmt daşları ilə bəzənmiş həyətinə, həyətin ağacları altında, elə yaşıl çəmənlərin üstündəcə oturub musiqi dinləyən, kitab oxuyan, rəsm çəkən, danışıb gülən gənclərə böyük maraqla baxdı..O , heçkəsi tanımırdı və.. O qədər də dostcanlısı, istiqanlı, qaynayıb qarışan biri olduğunu demək olmazdı.. Əslində, o, buna qarşı deyildi, sadəcə ilk tanışlığa necə başlamaq lazım olduğuna, ünsiyyət üçün ilk olaraq hansı hərəkət və ya cümlənin daha münasib olduğuna heç cürə qərar verə bilmirdi..
- Ey..Sən yeni gələn qız olmalısan ,elə deyil?
Mariya birdən birə önünə atılan, təxminən özü ilə eyni boyda olan, böyük çərçivəli eynək taxmış, saçlarını dağınıq buraxan, səliqə ilə geyinmiş bu şirin oğlana heyrətlə baxdı.. Deyəsən qəflətən yol kəsmək buranın insanlarına xas xüsusiyyət idi..
- Hə, deyəsən
- Mən Adrian! Qısaca Adri, ya da Ad.. Sənə necə rahatdırsa. Əslində adımın qısaldılmasını sevmirəm, sadəcə insanlar hər zaman işin asanına qaçır deyə onlara ayaq uydurmağa çalışıram. Hə, sən necəsən, öyrəşə bilmisən? Umm, ilk dəfə hər zaman çətin olur, amma zamanla öyrəşəcəksən.. ( Adrian sözlərinə ara vermədən qolunu Mariyanın boynuna dolayaraq ətrafı gəzmək istərcəsinə addımlamağa başladı. Mariya o qədər təəccüb içində qalmışdı ki, artıq bir söz deməyə nə vaxt nə də cəsarət tapa bilirdi, buna görə də məcbur oldu ki, qəribə bir doğmalıq hissi aldığı bu cənab şirin ilə addımlasın) Hə, harada qalmışdım ? Diqqətli olmalısan, burada həddən