n əvvəl otağına qalxıb skype`dan Artura zəng edərək , olub bitən hər şeyi nöqtəsinə qədər ona danışmağa tələsirdi..
- Mənə bax, Mariya! O qızlara qəti bulaşma, eşidirsən? Özün də dedin axı ki, onlar eyni ilə filmlərdəki kimi imiş. Deməli edə biləcəkləri pisliklər də filmlərdəki qədər amansız olacaq! Edvarda qaldıqda isə məncə sadəcə böyüdürsən! Ok, adam biraz yaraşıqlı ola bilər, amma onu bir Budda qədər ilahiləşdirməyin cəfəngiyyatdır! Özünü xəyallara öyrətmə, sonda dediyin o uşaq.. Nə idi adıı Adrian! O isə biraz normal insana bənzəyir. Onunla ünsiyyət qura bilərsən amma çox yox! Mariya!! Sən nəyə gülürsən?
Mariya dişlərini güclə örtüb ciddiləşməyə çalışsa da , əziz Arturun bu şirin qısqanclıqları onu yenidən güldürməyə bəs edirdi.
- Mənim sevimli Arturum! Nə yaxşı ki, varsan, kaş burada olardın! Orada vəziyyət necədir ?
Arturun üz ifadəsi birdən birə dəyişdi və simasına çökmüş qara buludlar hava limanında simasına çökən buludlarla eyni idi..
- Hər şey eynidir..Bir sən yoxsa, bilsən, buralar sənsiz necə can sıxıcıdır.. Nə vaxtsa görüşəcəyikmi görəsən? Eh.. kaş məsafələr bu qədər çox olmazdı!
- Bunun bir önəmi yoxdur! İstədiyimiz zaman bir birimizi görə bilirik.. Bəxtimiz gətirib ki, əsrlər əvvəl doğulmamışıq, bax o zaman, bu , əsl faciə olardı!
- Hə,əlbəttə, sənə demək asandır, artıq yeni dostların var! Tək qalan mənəm, ona görə də, yaxşısı budur, öz adına danışasan!
- Mənim əzizim, bunlar hamısı keçicidir. Bircə o qalıb ki, universiteti bitirəm. öz ayaqlarım üzərində dura biləm, ailəmdən asılı qalmayam. Bax o zaman, mütləq yanına gələcəyəm ! Mütləq! Nə isə.. Daha gedim.. Düz iki saat iyirmi beş dəqiqədir ki danışırıq, hələ nahar etməmişəm. Sonra isə otağımı səhmana salıb əşyalarımı yerləşdirməliyəm.. Yenə danışacağıq, mütləq. Özündən muğayət ol, evin bütün otaqlarını videoya çəkib sənə atacağam.
- Yaxşı, salam deyərsən hər kəsə. Öpürəm, hələlik!
- Mən də.. Hələlik..
Mariya Arturla hər sağollaşanda qəlbində qəribə bir ağrı hiss edirdi. Bu onların ilk