Bəlkə də yoxsan deyə bu qədər varsan içimdə..
Səbinəgil otağa girib hamıı ilə salamlaşır..Rəsul onları burda görüb acıqlanır.Hələdə xəbərsiz tək gəlməklərinə Cahangirdə əsəbləşir..Nəzrin onların sərt baxışlarından çəkinib Səbinənin arxasına keçir..
-Siz niyə tək gəlmisiniz?
-Çöldə qar yağırdı..Mən istədim tək gələk..
Gülərxanım oğlanların əsəbi olduğuna görə araya girir..Səbinəni qucaqlayıb otaqdakı divana oturdur..
-Gəl qızım..Yaxşı etmisiniz..Soyuqda olsa gözəl hava var çöldə..
Onların danışığı zaman Rəsul işarə edərək Nəzrinlə bərabər otaqdan çıxır..Cahangir mamasını belə mehriban danışmasına təəccüblənir..Onun dəyişməsinə sevinsədə əsəbləşmişdi onun tək gəlməsinə..Yanlarında böyüklərin olduğuna görə bir söz deyə bilmir.Həkim gəlib onu yoxlayıb öz nəzarəti altında ayağa durmasını izləyir..Başından əməliyyat keçirdiyinə görə ayağa durarkən baş hərlənməsi,gözünün qaralması kimi halların olub olmamısını yoxlayıb gedir..Həkim otağa gələndə Cahangirin gözü Səbinədə qalmışdı..Səbinədə onun hələ əsəbi olduğuna görə həkimə baxmırdı.İstəmirdi ona nə isə olsun...Həkim gələndə otaqdan çıxmaq istəyəndə Cahangir qoymamışdı..Gözünün qabağında olsun deyə çıxmağa qoymamışdı...Ayağa durub sərbəst gəzə bildiyinə görə Naili görmək istəyirdi..Özü ağır əməliyyat keçirsədə ayağa durmuşdu..Nail isə sarıqlı halda yataqda qalmışdı..Valideynlərinin köməkliyi ilə onun yanına gedir..Nailin valideynləri ilə görüşüb biraz oturur onun yanında...Sonra otağına qayıdır..
Rəsul əsəblə xəstəxananın həyətinə düşür..Nəzrin zəng etməli olduğunu bilirdi...Rəsulun xasiyyətinə bələd idi.Ondan icazəsiz gəlməməli idi..Xəstəxananın üstü örtülü besedkasına(tərcüməsini bilmədim) gəlirrlər...Rəsul əsəbini cilovlayıb susmağa çaılışır..
-Zəng edib deyəcəkdim..Çox əsəbləşdin Rəsul?..narin səsi ilə ona baxır...
-Biz danışmışdıq axı xəbərim olmadan bir yerə getməyəcəkdin!..Arxasını Nəzrinə dönür..
-Tək deyildim..Səbinə ilə gəlirdim...
-............
-Rəsul?
-..............
-Onun qarşısına gəlib üzünə