inadınıda bilirdi..Onu elə buna görə sevmişdi bəlkədə..Dəli dolu olduğu üçün..Bir anı bir anını tutmazdı...Universitetin qabağına çatıb ona mesaj yazaraq çıxmasını deyir..Biraz gözləyir..Nə ondan xəbər,nə də çıxışda özünü görməyib içəri girir....Onların otağını tapıb qapını döyərək icazə alır Səbinə üçün..Müəllim ilk əvvəl razı olmayır..Səbinənin çıxmaq istədiyinə görə icazə verir...Cahangir qapının yanında onun çıxmasını gözləyir..O,çıxan kimi qarşısında dayanır..
-Sən niyə bura gəlmisən?...ağrıyacaqsan..
-Bu nə deməkdir!
-Nə?
-"Oxumaq üçün xaricə gedirəm..Bu iş olmayacaq”...Sənə kim icazə verirki gedirsən...
-Düzgün olan budur..-bunu deyəndə gözləri dolur..
-Xeyir..Düzgün deyil..Niyə birazda mənim yerimə özünü qoyub düşünmürsən?
-Düşünmüşəm..Bu iş olmayacaq....Çıx get...Dərsə qayıtmalıyam...Arxasını dönüb getmək istəyəndə Cahangir qoymur..Əlindən tutub aparır....Onunla belə danışa bilməyəcəyini anlayır.
-Cahangir burax,dərsə qayıtmalıyam..Nə edirsən!
-Bir günlük qayıbla dərsdən qalmarsan..
-Niyə başa düşmürsən bizdə heç nə alınmayacaq...
-Sus Səbinə!..Onu maşına oturdub uzaqlaşır məktəbdən....Gəlib bir binanın önünə çatırlar...Onun əlindən tutub içəri daxil olur..Səbinə otağa heyranlıqla baxırdı..Divardakı rəsmlər insanı valeh edəcək qədər gözəl işlənmişdi...Rəsmlərə baxaraq buranın sahibinə yaxınlaşırlar..
-Salam Əziz bəy sizə bir şəkil vermişdim,hazırdır?
-Hazırdır....Gözləyin gətirirəm..Bu şəkillərin rəssamı Əziz Salmanov idi...Əziz bəy onları tək qoyub otaqdan çıxır...Səbinə susub ətrafındakı portretləri seyr edirdi..Marağın güc gələ bilməyib danışır..
-aaa...buna bax Caahangir..Gör necə gözəl çəkilib..
-Əziz bəyin gətirəcəyi hamısından gözəl olacaq əminəm-ona baxıb gülümsəyir..
-Kimin-demişdi ki sözü yarım qalır..Əziz bəy əlində böyük bir portretlə gəlir-Buyurun buda sizin-deyib portreti onlara göstərir..
-Bu..buu..bu ki bizik...Sən ali məktəbə qəbul olanda bağda kabab çəkirdiniz..Mən ağacda durub şəkil çəkdirirdim..Ayağım boşluğa düşüb