Səbinə gecəni əmisigildə keçirir..Yorğun olduğundan başını yastığa qoyan kimi yuxuya getmişdi..Yorğunluqdan günorta ayılır yuxudan.Hazırlaşıb Cahangiri gözləyir..İşdən çıxıb onu götürücəkdi...Cahangir aşağıda olduğunu deyir..Səbinə evlərindən ayrı qaldığı üçün darıxmışdı,tez evdən çıxıb maşına oturur..
-Darıxmışam..Evdən ayrı qalmaq nə pis imiş...Elə bil xaricə getmişəm..
-Bu bir dəfəlik idi.Bundan sonra kimdi qoyan uzaq olasan məndən..Onun əlindən bərk bərk tutub maşını idarə edərək yola baxır..
-Cahangir?
-can Cahangir..
-Sənin üçün lap darıxmışam..Olar öpüm?..utanaraq deyir
-Daha niyə icazə alırsan?
-Sənin öpülməkdən xoşun gəlmir ona görə..
-Sənə aid deyil o xasiyyətim..İstədiyin zaman,istədiyin qədər öpə bilərsən...Onun əlini öpüb gülür...Səbinə sevinərək onun boynunu qucaqlayıb yanağından öpür..
-Elə bu?məndə düşündü...Onun sözünü yarım kəsir Səbinə
-Sən çox səhv düşünmüsən...Evə getməzdən əvvəl məni üzük aldığımız qızıl butikinə apara bilərsən?Orda bir boyunbağı görmüşəm,alacam Nəzişə..
-Baş üstünə...Amma sən yox mən alacam..Mən dura dura sənin pul ödəməyinə icazə verəcək deyiləm.
-Bu mənim hədiyyəm sayılmır axı..Mən özüm almaq istəyirəm..
-Sən alacaqsan..Amma məbləği mən ödəyəcəyəm...
-.......................
-Mısmırığını sallama boş yerə...İcazə verən deyiləm sən ödəyəsən pulu...
Beləcə yarı küsülü,yarı gülüşlü qızıl butikinə gedirlər..Səbinə mələk klounlu boyunbağını ilk görəndən bəyənmişdi.Fikrində var idi ki toydan sonra onu Nəzrinə alsın..Onu Cahangirə göstərib götürür...Məbləği özü vermək istəyəndə Cahangirin sərt baxışından çəkinib sakit durur...Evə gələn kimi Nəzrini axtarır..Onu otağında tapıb sevinərək qucaqlayır..
-Bir insan bir gecədə bu qədər gözəlləşə bilərmiş..söz atıb onu güldürür..
-Səbinə!..
-Yaxşı yaxşı susdum....Əlindəki qutunu açıb boyunbağını çıxarır...-Bu sənindi Nəziş..Məndən sənə kiçik toy hədiyyəsi.....
Nəzrin onun əlində tutduğunu görüb gözləri dolur..Sevinərək əlinə alıb baxır..
-Səbiş nə gözəldi.-deyib