..( qaranlıq meşənin ay işığı ilə nurlanmış cığırlarından qəhqəhə səsləri eşidilir )
- Bu tərəfdən gəlin, az qalıb!
(Biraz uzaqdan biri səslənir)
- Məni də gözləyiiin
( qəhqəhə yenidən ucalır)
- Benjamin yenə ilişib deyəsən
- Hahahaha, sabahın qorxusundandır, icazə verin əzabını doya doya yaşasın
- Siz də əməlli başlı böyütdünüz söhbəti. Adam evlənir, sürgünə getmir ki!
Castinin bu sözü dostların bir birinə ciddi ciddi baxıb birdən uğunmalarına səbəb oldu. Castin düşünürdü ki, onlar sadəcə çox içiblər. Yoxsa bu sadəlövh oğlan heç vaxt inanmazdı ki, evlilik insanlar üçün bu qədər ağır yük sayılır.
- Niyə gülürsünüz axı? Aleks, Robert, axı sizə nə olub? Benjamin bizim ən yaxın dostumuzdur, başa düşürəm, bu, onun subaylığa vida partisi idi və zarafat etmək sərbəstdir, amma onu bu qədər qorxutmaq da bir şey deyil məncə. Qorxmursunuz ki, birdən sizdən inciyər? Nə də olsa dediyiniz sözlər təkcə ona yox, sevdiyi qıza da aid olur.
- Sizə demirəm ki, məni də gözləyin?! Əclaflar! Hə, nədən danışırsınız?
(Benjamin əlini düymələri açıq qalmış köynəyinin yaxasından salıb sinəsini qaşıyaraq soruşdu)
- Heçnə! Castin hər zamanki duyğu yüklü sözləri ilə bizi dünyadan qoparır..
(Aleks Robertin çiyninə yüngülcə yumruq vurub güldü)
- Ah, əzizim Castin, bunların içində adam olan bir sən varsan. Sən onlara baxma, bizi anlayan deyillər.
Aleks əllərini bir birinə çırparaq fikirləri özünə tərəf çəkdi.
- Yaxşı da, çənəniz qızışdı yenə, saat üçdür, ulduz sürüşməsinə çox az qalıb, tələsin, bu yamacı düz təpəsinə qədər qalxmalıyıq.
Bir birindən tamam fərqli xarakterdə yetişən bu dörd adam aralarında yaranmış qopmayan bağları illər keçdikcə daha da möhkəmlətməyi bacarmışdılar. Yeniyetməlik dövründə bir birlərinə heç vaxt evlənməyəcəkləri barədə söz versələr də bu sözü ilk pozan qrubun hər zaman ağıl və məntiqi ilə seçilən üzvü Benjamin pozmuşdu. O, fikirləşirdi ki, 30 yaş artıq nələrisə götür qoy etmək üçün ideal yaşdır və bütün bir həyatı zarafatyana verilən söz uğruna zibil