..axşamdan qalma rütubətin yarpaqlara hədiyyə etdiyi narın şeh damcıları yavaş yavaş torpağa süzülürdü.. burnunun üzərində yuxusundan oyanmağa salışaraq sərxoş kimi gəzən balaca böcək Castinin əllərini burnuna doğru aparmasına səbəb oldu.böcəyin balaca ayaqların rəqsvari hərəkətlərinin onun burun nahiyyəsinə verdiyi qaşıntısını kəsmək üçün Castin barmaqlarını hərəkətə keçirib dərisini həvəslə qaşımağa başladı. böcək görünməyəcək dərəcədə şəffaf olan qanadlarını çırparaq güclə eşidilən vızıltısı ilə oradan uzaqlaşarkən Castin burnunu qaşıdıqdan sonra yavaşca aşağı sürüşdürdüyü barmaqlarının dərisində bir dəyişiklik hiss etdiyinin fərqinə vardı. boyun nahiyyəsində saxladığı əlini yenidən aşağıdan yuxarı doğru yanaqlarına qədər sığalladı.əlini azca havaya qaldırıb rahat görə biləcəyi məsafədə saxlayaraq nəhayət gözlərini açdı.. yuxudan yenicə oyanmasından əlavə gecədən qalan qaranlığı pozan işığın verdiyi qıcıqlandırıcı bulanıqlıq yavaş yavaş azaldıqca Castin görüntüsü netləşən barmaqlarındaki qəribəliyi anlamaqda daha da çətinlik çəkdi.. incə, uzun, şəffaf və hər zamankindən bir neçə ton açıq rəngdəki dərisində bütünləşmiş əl və barmaqlar..Castin cəld dikəlib yerində oturarkən qulaqlarından aşağı doğru sallanan qumral və dalğavari saç tellərinin başında nə işi olduğunu anlamağa çalışdıqca dəli olmamaq üçün içdən içə özünü sakitləşdirməyə çalışdı. Öncə əlləri ilə başına, saçlarına sonra da həyəcanla irəli uzatdığı əllərinə baxdı. Sonra ovuclarını yanaqları və boynu üzərində yüngülcə gəzdirib həftələrdir toxunmadığı uzanmış saqqalının yoxluğu bir kənara qalsın, dərisindəki bu qüsursuz yumuşaqlığın nədən qaynaqlandığını öz özünə sual verdi. Dərin düşüncələr və çaşqınlıq içərisində boğuşarkən sağa çönüb qurcalaqlanan Benjamin onu fikrindən sıçratdı.
- İlahi! Aman Tanrım! Yəni bu? Nə?? Nə baş verir, mənə nə olub belə?! Burdan dərhal uzaqlaşmalıyam, məni heç kəs bu halda görməməlidir! İlahi! Bu həqiqətən gerçəkləşib?
Castin qəti sürətdə inanmadığı bu yüzillik əfsanənin