qoyub maşının qapısını açmaq istəyəndə Cahangir qoymur..
-Tələsmə...Üzərini yaxşı bağla..
-Bağlamışam..Aç qapını..Qar məni gözləyir..Sevinərək pəncərədən çölə baxır..-Ay amaan nə gözəldi buralar......Qapını açıb düşərək dizə kimi çatan qarı ovucuna yığır ..havaya atıb başına yağış kimi səpələnməyinə gülürdü....Cahangirdə maşından düşüb onun yanına gəlir...
-Gəl səni şəlaləyə aparım..
-Sən buraları hardan tanıyırsanki?
-Universitetdə oxuyan zaman gəlmişdim..
-Hmm demək elə?..Əlindəki qarı yumrulayaraq ona anidən atıb qaçır..
-Demək qar topu yemək istəyir ürəyin...Yerdən qar götürüb ovucunda yumurlayaraq oynadır..
-Bacarana can qurban-deyib qar topasını ona atıb qaçır...Dizə kimi qarda sürətli qaçmaq mümkün deyildi..Səbinə var gücü ilə ondan qaçıb uzaqlaşmağa çalışır...
Cahangirin ürəyi gəlmidi ona çox qar atmağa..Ardınca qaçıb tənginəfəs halda ona çataraq qucaqlamışdı ki ikisidə müvazinətlərini itirib qarın üstünə yıxılırlar...
-Bəlkə üstümdən durasan?...Səbinə onunla bu qədər yaxın olmağına utanmışdı..
-Nc yerim rahatdı...Gülərək ona baxırdı ki gülüşü üzündən itir..Onun dodaqlarına toxunub aram-aram öpməyə başlayır...Cahangirin isti nəfəsini üzündə hiss etib ona qarşılıq verirdi...Onun dodaqlarından ayrılıb-bəlkə burdan qalxaq?
Cahangir onun üşüdüyünü bilib son dəfə alnından öpüb özü ilə bərabər yerdən qaldırır..Onu qucaqlayaraq ordan uzaqlaşır...Gəzərək şəlalənin yanına gəlib çatırlar..Səbinə ondan ayrılıb şəlalənin lap yaxınına gedir...Hər yer irili,xırdalı daşlıq və buz olduğundan sürüşkən idi..Suya çatmağına az qalmış ayağı sürüşür..Sağ qolu üstə yıxılanda alnının kənarı daşa dəyib qanayır...Cahangir ona çatıb yerdən qaldırır
-Çox incinmədin?
Yıxılmağının qorxusundan gözləri dolsa da gülümsəyib yox deyir..Alnının saçlarına yaxın yerindən qan süzüldüyünü görüb Cahangir cibindən dəsmalını çıxarır..Onun papağını çıxarıb saçlarını yana edərək dəsmalı ilə qanı silir...Başının bərk dəydiyi alnında açılan çapıqdan bilinirdi..Səbinənin ağrıdığını görüb