saçlarını kənara edib yarasına baxaraq danışır..
-Yox....Sən bunları neynirsən?
-Zəng edib yemək sifariş verərəm...İndi sakit dayan,yaranı təmizləyib bağlayım üzərini....Nəm əski ilə yaranın üzərində ki qanı silib,tapdığı ki,ik cuna və yapışdırıcıdan istifadə edərək onun yarasının bağlayır....Səbinə çantasından güzgünü çıxarıb yara olan hissəyə baxır.
-Eee bu nədi..Eybəcər görünürəm..Əlini atıb açmaq istəyəndə Cahangir qoymur..
-Dəymə!..
Onun sərt baxışından çəkinib əlini aşağı salır..Cahangir götürdüklərini yerinə qoyub yemək sifariş edir....Səbinə ayaqlarını qatlayıb yarı uzan;qlı halda divanda yanan sobaya baxırdı...İstilik onu xumarlandırmışdı..Cahangir adyal gətirib onun üzərinə örtərək yanında oturur..Səbinə ona sığınaraq adyal ilə onunda üzərini örtür..Telefonunda "ƏVƏZOLUNMAZ” mahnısını dinləyirdi..Başını onun sinəsinə qoyub gözlərini yumur...Cahangir onun telefonunun ekranında nəyi dinlədiyinə baxanda üzündə gülüş yaranır...Qulaqcıqları ondan alıb telefondan çıxarır..Onu qucaqlayaraq birlikdə dinləməyə başlayırlar..
Gözlərin tənha deyil önümdə
İzlərin silinməz can gülümdəm
Özgə dünya yalandır,bircə qalan gümandır..
Sevda kölgəsindəsən özümdə..
Şəhərim yatıb,xəyallar oyaq..
Gəl ulduzlara birliktdə sayaq
Saçların enməz ƏVƏZOLUNMAZ....
-Cahangir niyə bu mahnını çox sevirsən?
Biraz fikrə gedib danışmağa başlayır.-Bu ifanı ona görə çox sevirəmki,hər misrasında sən varsan,,gözlərin,gülüşün,,hərəkətlərin var.......Bu ifanın adı mənim üçün xüsusidir..
-Necə yəni?...Onun sinəsindən başını qaldırıb üzünə baxır
-Necəsi odur ki o mahnı sənsən mənə...Adı kimi ƏVƏZOLUNMAZımsan....-Səbinənin burnundan öpüb gülümsəyir..
-Niyə sən məni bu qədər çox sevirsən?Mən nə etmişəmki bu qədər çox sevilirəm?..-Onun
gözlərinə baxır..
-İnan o sualı məndə özümə vermişəm..Niyə bu cücəni çox sevmişəm,sevirəm-gülüb onu qucaqlayır..Nəfəs-nəfəsə dayanaraq bir birlərinə baxırlar..
-Cahangir..
-caan Cahangir...
-Səni sevirəm..Həmdə çox..
-inanım?
-heç inanma .-deyib