Yorğanını qucaqlayıb şirin yuxusunda idi ki telefonun səsinə onu götürüb nömrəyə baxmadan gözləri bağlı açır..
-Aloo.
-Sən hələ yatmısan?..
-Cahangir səhər 8-də yatmalıyamda,xoruz kimi duracaq deyiləmki..
-Yarımsaat saatın var,hazırlaş düş aşağı...
-Niyə axı?..
-Bir yerə getməliyik..
-Sən get mən sonra gələrəm..-deyib yorğanını daha da qucaqlayır..
-Səbinə!....hazırlaş dedim..
-of yaxşı-yaxşı.....
Danışığı sonlandırıb deyinərək yatağından durur..Əl üzünü yuyub geyindikdən sonra mətbəxə keçir..Rəsul ilə Nəzrinin yanına gəlib özünə çay süzüb oturur..Yuxulu halı hələdə üstündə idi...
-Sən niyə tez durmusan?....iş yox dərs yox
-Cahangir qoymadı yatmağa,-çayını şirinçay edib içərək danışır-gəzməyə aparır deyəsən...-Elə bunu demişdi ki Cahangirin zəng etdiyini görüb yerindən qalxır..-Mən getdim...
-Xoş istirahətlər Səbiş...
-Sağol Nəzişim-onun yanağından öpüb oradan uzaqlaşır.
Üzərini geyinib papağınıda əlinə alıb qapıdan çıxır....Nəzrin onlara görə sevinsədə pis olmuşdu..Bunu Rəsula bildirməməyə çalışıb üzündə suni gülümsəmə yaradır..Rəsul işinə görə onu çox gəzdirə bilmirdi...Səhər çıxıb axşam yorğun gəlirdi..Nəzrinin bildirməməyə çalışsa da Rəsul onun kövrək ürəyini tanıyırdı..Nəzrinində gəzmək istədiyini görürdü...Yeməyini bitirib onu öpərək işinə gedir..Rəsulu işə yola salıb gedir yatır...
Səbinə maşına oturub Cahangir ilə yola düşür..Nə qədər etsədə ondan hara gedəcəklərini öyrənə bilmir..Hələ hava çox işıqlanmamışdı,o da 1 saatlıq yol gedəcəklərini bilib yatır....Cahangir onu gözəl mənzərəsi olan rayonlardan birində,istirahət mərkəzinə gətirir..Fevral ayı olduğundan ətraf qara bürünərək ağappaq idi..Hələ dağlıq yer olduğuna görə havasıda bir başqa gözəl idi..Səbinə hələdə yatırdı...Üzünə dağılmış saçlarını yana edib yanağında öpərək onu oyadır..
-Gözəlim..
Səbinə oynamaq istəmiyib cavab vermir..Cahangir onun tərləmiş saçlarını arxaya edərək yenə səsləyir..
-Oyan Səbinə çatmışıq..
Gözlərini açıb qarşısındakı mənzərəyə heyran qalır..Papağını