Alekslə Castin ümid dolu gözlərinə bir az da sevinc qataraq bir birlərinə baxdı.
- Yəni.. ümid edirəm.. ( xanım Ameliya bir çox səhifəsi su dəydikdən sonra bir birinə qarışmış mürəkkəb izləri ilə dolu olan kitab səhifələrinə baxaraq dedi)
Dəqiqələr bir birini qovdu. Səmaya gələn bulud, kəsilən quş səsləri, pəncərənin qırağında yellənməyə başlayan hörümçək toru havanın dəyişdiyindən xəbər verirdi.. Sanki hansısa şər qüvvə yaxınlaşırdı. Xanım Ameliya vərəqlərin sağlam yerlərinə baxarkən dodaqaltı , anlaşılmaz dildə nələrsə mırıldandıqca Alekslə Castin arasındaki səssizlik bir o qədər ürpərdici hal alırdı. Aleks arada bir nə isə soruşmaq istəsə də nənəsinin üzündəki heç vaxt görmədiyi ciddilik onu bu fikrindən döndərirdi. Xanım Ameliya bir müddət gözü yumulu dayandıqdan sonra qəflətən gözünü açarkən diqqətlə onun üzünə zilləyən Alekslə Castin ikisi də sıçradı.
- Nə..Nə oldu?
- Bir şey sınaya bilərik, amma gecə çıxmalıyıq. Meşənin dərinliklərinə doğru enib yalnız gecə keçdikdən sonra açan Lanna gülünün ləcəklərini toplamalı və gün çıxxmadan evə qayıdıb dərmanı düzəltməliyik.
- Nənəcan sən bunun işə yarayacağına əminsən? yəni bu biraz.. necə deyil..
- Dəli olduğumu düşünürsən? ( Nənəsi Aleksin sözündən sonra hirslə kitabı qatladı)
- Yox,yox, nənəcan,əlbəttəki yox..
- Elə isə az danış, axşam yola düşməliyik, vaxta az qalıb, ona qədər isə get çöldəki odunları qır. Bir işə yara. Cəld!
- Oldu! Oldu, baş üstə, təki əsəbləşmə.
Castin də Aleksə yardım etmək üçün ayağa qalxanda xanım Ameliya onun qolundan tutub " o tək də bacarar " deyərək gözü ilə oturmasını işarə etdi. Castin zoraki gülümsəməsi ilə təsdiqləyib oturacağına təkrar əyləşdi. Aleks sobanın yanındaki sapı laxlayan baltanı götürüb qapıdan çıxarkən son dəfə geri çevrilib "hər şey yaxşı olacaq" deyirmiş kimi Castinə baxaraq göz vurdu. Castin xanım Ameliyanın bütün hərəkətlərinə diqqətlə baxır, növbəti addımının nə olacağını təxmin etməyə çalışırdı. Axşamtərəfi, yəni evdən çıxmadan yarım saat əvvəl xanım