y kimi idi. Gəlin onu qucaqlayıb öpdü, hönkürdü. Sonra da özünü Güllünün üstünə atdı.
- Ay Güllü xala bu nə iş idi başımıza gəldi..
Güllü əməllicə qiiya çəkdi.
- Ay İlahə, Reyhan gəldi üstüvə, Reyan!!!
Qucaqlaşıb ağlaşdılar.
İnarə Reyhanı tanımamasına təəccübləndi. Bacısının ən yaxın rəfiqəsi idi. İlahədən bir ay sonra ərə getmişdi...
Ailə həyatı onların get-gəllərini kəsmişdisə də, hər ikisi İnarəni görəndə bir-biri üçün burunlarının ucunun göynədiyini söyləyərdilər...
Reyhan dəfnə gəlməməsini rayona getməsiylə izah edib uzrxahlıq dilədi...
Güllü isə dil deyirdi...
- İlahəylə həmişə bəhsə girərdiz. Biriniz təzə geyinəndə, o birinizdə geyinərdiz. Biriniz beş alanda, o birinizdə istəyərdiz. Sənin qismətin yaxşı gətirdi. Qızımsa bədbəxt oldu...
Xəbər çatan kimi ata anası gedib meyiti gətirmişdilər. Ramillə anası Məleykə qızı orada dəfn edib ehsan vermək istədikləri üçün etiraz bildirdikdə Güllü qadının saçlarından tutub onu sürümüşdü. Çığırmışdı ki, qızımı urvatsız elədiz, indi də ölüsünü urvatsız eləmək istəyirsiz..
Rais isə başını yerə vurub ağlayan Ramili təpikləmiş, ürəyini ovuşdura-ovuşdura onu söymüşdü. Sısqa ovurdları çıxmış Ramilin yöndəmsiz görkəmi kişini lap özündən çıxarmışdı.İndiyə kimi heç şəkilini belə görmədiyi kürəkəninin barı hündürboy, enlikürək, gözəl-göyçək olmaması ona əlavə əzab vermişdi, iç dünyasını darmadağın etmişdir...
Gör bir İlahə onun başını yerə soxaraq kimə qoşulub qaçıbmış, İlahi...
Meyit gətriləndə dili tutulmuş İnarə bayılmışdı. Dəfndə isə tabutdan zorla qoparmışdılar onu.
...İnarəyə bir şey də yer eləyirdi ki, bacısından heç bir yadigar qalmamışdı. Övlad yadigarı bir yana ona günlərinin heç bir əşyası, əmanəti yox idi. Ata anası meyiti gətirəndə qızın əşyasını tələb etməmişdilər nədənsə Ramilgildən... Görünür həmin an onların gözlərinə heçnə görünmürmüş... Əşya deyəndə ki, qızlarına cehiz vermədiklərindən, onun əşyası bir iki paltar, xırda-para məişət şeyləri ola bilərdi. Amma nə olursa olsun, heç olmasa təsəlli