. Nə üçün gəldiyinin səbəbini, nə illah eləsək də demədi...
İçini çəkə-çəkə davam etdi..
- Qəfil gəldyi kimi, qəfil də, getdi. Bilsəydik belə olacaq, heç qoyardıqmı getsin! Nə biləydik ki, ölümə gedir...
Hıcqırdı...
- Bir ildə cəmi-cümlətanı üçcə dəfə görmüşdüm onu. Bir dəfə universitetə, diplom üçün gələndə, iki dəfə də yoldaşı poliklinikaya gətirəndə... Bu dördüncü dəfə idi. Yaman sınıxmışdı... Dərdli idi, əyin-başı da, pis gündə... Ana nə qədər elədi ki, eyibdir, küçəyə çıxırsan, İnarənin paltarlarından götür geyin. Gülümsədi, dedi, lazım deyil...
Reyhan da ağlaya-ağlaya söhbətə qoşuldu..
- Mayın iyirmi beşində filarmoniyanın qabağına yığışanda ürəyim ağrıdı onu görəndə. Yazıq qız, süzülmüş kalqotka geymişdi... Ramilə deyən gərək, saxlaya bilməyəcəkdinsə, niyə alıb bədbəxt edirdin yazıq qızı...
.. Həyətdəki maşınlara ikisi də əlavə olundu. Bir ,,Volvo,, və bir ,,QAZ-31,,. Onlardan beş kişi düşüb çadıra girdi.
Reyhan gərginliyi səngitmək üçün soruşdu..
Onlar kimdi?
İnarəkönülsüz-könülsüz.. -Ata qohumlrımızdı, - dedi.
Reyhan çadırın girəcəyində durub gələnləri qarşılayan gənci göstərdi..
- O, da, yəqin ki, Ayazdır, hə..
İnarə başını tərpətdi.
Reyhan Ayazı xeyli süzdü..
- Gül kimi oğlandır. Ay İlahə, sən bunu bəyənməyib gör kimi seçdin... Elə bil vərəmlidir o Ramil. Adam qorxur baxmağa.
İnarə ah çəkdi. Ürəyində dedi ki, Ayaz o yana, Azəri bəyənsəydi, indi sənin xoşbəxtliyin onunku olardı...
Adamlar gəlib-gedirdilər. Sayı-hesabı yox idi gələnlərin. Bu dəfə İnarə soruşdu..
- Azərlə gəlmisən?
- Əlbəttə. yəqin, çadırda olar Azər.
Sonra bir müddət susdular. İnarənin gözləri yol çəkdi. Yəni, doğurdan, İlahəni bir daha görməyəcəkdi? Uşaq vaxtı evcik-evcik oynayanda bir-birinə gəlinciklərinin dili ilə ,,xala,, deyərdilər... Demək İnarənin uşaqlarının xalaları olmayacaq... Onlar xala sevgisindən, xala əzizləməsindən məhrum yaşayacaqlar...
Bu vaxt həyətdə alışıb-yanan qara rəngli ,,Range Rover,, avtomobili göründü. Avtomobil lap asta sürətlə irəliləyib