n sayından, sanbalından hiss edirdi ki, İlahənin atası heç də kiçik adam deyil, müəyyən vəzifə sahibidir... Ancaq kişi yaman düşüb, üz-gözünü tük basıb, gözləri çuxurdadır hey ah çəkir...
Rza diqətlə ətrafa göz qoyur, qulaq yetirirdi... Sol böyründə əyləşmiş arıq, qızılbaş kişi və onun yanındakı sarışın kişi pıçıldaşırdılar..
- Ə sən öl, onlıarlıq deyil, o gədə fağırın biridir, nə narkomanlıq, nə döyüb öldürmə?! Anası da ipək kimi mülayim qadındır...
- Bəs ölü yiyəsi niyə elə deyir?
- Ə bə nə desin?
Azər siqaret almaq üçün duranda Rza ,,götur çək məndə maşında da var, sonra gedib alarsan,, söylədi. Azər üzrxahlıq edə-edə siqaretlərdən daha birini götürüb yandırdı.
Böyük qardaşı Raisə yaxınlaşıb qulağına nəsə dedi... Rais başını tərpətdi... Qardaşlar oxşar idilər. Fərqləri cüzi idi...
Rza darıxdığını hiss etdi, pencəyinin qolunu çəkib saatına baxdı.İkiyə işləyirdi. Kifayət qədər bahalı olan bu saatı atası ad günündə hədiyyə etmişdi, demişdi ki, ,,Certina,, dünyanın ən zərbəyədavamlı saatlarındandır, ən ekstrim şəraitlərə hesablanıb. Arzum budur ki, sən də hansı şəraitlərə düşməyindən asılı olmayaraq, həmişə dözümlü, möhkəm olasan...
Rza birdən-birə atası üçün bərk darıxdığını hiss etdi. Xüsusən Sumqayıtda villa tikdirəndən sonra onu az-az görürdü...
Telefonunu götrüb atasının nömrəsini yığdı, telefon söndürülmüşdü... Düşündü ki, yəqin iclasdadır, ya da qonaqları var..
Birdən-birə elə burada, bu hüznlü insanların arasında atasını necə çox istədiyinin fərqinə vardı. Nüfuzu ilə hər yerdə hörmət-izzət qazanan, çoxları üçün zəhimli, quru, hətta kobud olan Məcid müəllim onun üçün dünyanın ən doğma, ən sevimli insanı idi. Atasının bəxş etdiyi təmtəraq, təminlik sayəsində Rza özünü yenilməzlərin yenilməzi sayırdı... Lap qolundakı saatı kimi...
Yenidən saatına göz gəzdiridi. İkinin yarısı idi... Bəlkə durub getsin... gəldi, yasda iştrak etdi, borcunu verdi. İndi rahat gedə bilərdi...
Azərə tərəf çevrildi..
- Siyahını kim yazır Pul yazdırmaq istəyirəm.
Azər