taksiyə minib getdik.
Cəmilin evinin qabağında durduq. Burası evdisə bizimkisi nədi? Məncə bura ev deməyək təqqir eləmiş olarıq. Saraydı. Mən evi süzərkən Nərmin çoxdan qapının zəngini basmışdı. Evin xidmətçisi qapını açdı. İçəri girdik.
2 saat çoxdan olmuşdu ama Nərminin getmək fikri yox idi dəli kimi rəqs edirdi. Çox adam vardı. Nərminə yaxınlaşaraq "bəsdi evə getməliyik"dedim. "mən heç yerı gəlmirəm sən get"dedi. Hirslə üzümü döndərib qapıya yaxınlaşmağa başladım. Əlbəttə gəlməyəcəkdi.cəmili burda qoyub heç yerə gəlməzdi. Ama mən ona demişdim. son dəfə Nəminə baxdım hələdə rəqs edirdi. Ona baxarkən biriylə toqquşdum. Tez üzümü çevirib o adama baxdım. Maşallah taş gibi çoçukdu. Qollarındakı əzələlər köynəyin altından bəlli olurdu. Çox yaraşıqlıydı, off mən nə deyirəm. Birdən danışmağa başladı. "Görmə problemin var deyəsən"dedi hıh bu kimdi ki mənimlə belə danışır "ən az sənin qədər"dedim. Mənə hirslə baxıb "sən nə cəsarətlə mənimlə belə danışırsan?"dedi. "Sən kimsən ki?"dedim. "inan mənə tanımaq istəməzsən"dedi. Biraz qorxdum ama bəlli etmədim. "Sənin kimi odunu tanımaq məncə də yaxşı fiikir deyil"dedim. Hirslə mənə daha çox yaxınlaşıb qulağıma pıçıldadı, "mənimlə belə danışmaqla çox böyük səhv etdin balaca"dedi və