qurmamış...
İlahəyə olan hisləri bir andaca bu hüzünlü görkəmdəki, bu qapqara geyimdək İnarəyə ötürüldü sanki... Onu xəyalən qucdu, saçlarını qoxladı, yüngül öpüşlə dodaqlarına toxundu...
...Durub çadırdan çıxanda Azərlə sağollaşmağıda unutdu...
,,Görəsən, İnarə həyətdədir, yoxsa evə çıxıb?,,
,Hansıdır görən binaları?,,
,,Yəni bir daha onu görə bilməyəcəm?,,
Azərin onun dalınca çadırdan çıxıb ,,Gedirsiz ki?,, soruşmasını eşidəndə səhv etdiyini anladı..
- O qədər fikirliyəm, sağollaşmaq yadımdan çıxıb - söylədi.
Gözləri dörd tərəfi dalaşıb İnarəni axtarmaqda idi. Ətrafdakı adamların arasında onu görməyib bu dəfə binalarının eyvanına tərəf boylandı. Bu vaxt Rais kişinin yenidən çadıra qyıtdıgını gördü, Azərdən aralanaraq ona yaxınlaşdı. Əl uzadaraq
,,Allah rəhmət eləsin, axır qəminiz olsun,, dedi.
Rais kişi onun əlini sıxdı
,,Çox sağ olun, Allah ölənlərinizə rəhmət eləsin,, dedi.
Rza nədənsə bu hüzndən qəddi əyilmiş kişi ilə doyunca söhbətləşmək,dərdləşmək istədi.
- Yəqin məni tanımırsız ağsaqqal. Mən İlahəgilin qonşusuyam.
- Qonşusunuz?!
- deyib Rais kişi bir anlıq donub qaldı.
Rza dərhal hiss etdi ki, Rais kişi nəsə demək istiyir. Və sövq-təbii duydu ki, kişi, yəqin, təəccüblənib, ev sahibi yasa gəlmir, onun qonşusu gəlir...
- Atamı tanıyarsız, Məcid müəllimin oğluyam. Məcid Şamxaloviçin.
Rais kişi lap təəccübləndi..
- Məcid müəllimin oğlusuz?!... Hə... Məcid müəllim tanınmış şəxsiyyətdir. Bəs... Axı...
Rza onu qabaqladı..
Hə, demık istyirsiz ki, Məcid müəllim hara, o ucqar qəsəbə hara?! Siz, yəqin orda olmusuz da. Rəhmətlikgilin evinin yanındakı villa mənimdi. Biz təzəlikcə ordakı toxuculuq fabrikini aldıq. Mən işlədəcəm. O villanı da onun üçün orda tikdirmişik...
Rais kişi başını tərpətdi..
- Hə, yüngül sənayeyə qoyulan kapital heç vaxt batmaz.
Sonra onun qolundan yapışdı..
- Yaxşı bəs içəri niyə keçmirsiz, gəlin keçək, bir stəkan çay için, bir loxma çörək kəsin.
Rza..
- Oturmuşdum içəridə, yenicə çıxdım, - dedisə də, Rais kişi onu öz