Ancaq hiss etdi ki, ürəyi arxada - yas verilən o həyətdə qalıb
...Yox gedə bilmirdi heç cür. Saxlayıb düşdü, siqaret yandırdı, piyada həyətə qayıtdı. Bu dəfə gözləri ilə zəri axtardı. Nəhayət onu iri samovarı qaynatmaqla məşğul olan şişman bir kişinin yanında gördü. Cəld yaxınlaşdı, qolundan tutub kişidən bir qədər araladı..
- Mən gedirəm. İlahənin atası məndən bir şey xaiş etdi. Ancaq ,,hə-yox,,unu demək üçün telefon nömrələrini soruşmağı unutdum. Deməzsən mənə nömrələrini?
Azər cəld.. ,,Mobil tel...,, - söyləyirdi ki, Rza onun sözünü kəsdi.
- Yox, mobil lazım deyil. Ev nömrələrini de. Ev nömrəsi daha etibarlıdır. Həmişə işlək olur.
Azərin dediyi nömrələri telefonun yaddaşına yazdı. Sonra xudahfizləşib dərindən nəfəs aldı, iti addımlarla avtomobilinə sarı getdi.
Belə... Demək, İlahə özünü öldürdü... işə bax... Kimin ağlına gələrdi ki, o adi qız bu cür qeyri-adi iş