hədiyyəsini bacısıyla bölüşdürmüşdü...
Bu ailəvi şəkli 3 il əvvəl, Sərvinaz bibilərinin böyük oğlunun toyunda çəkdirmişdilər. Baho, necə də hazırlaşmışdılar o toya. Yeni paltar almaq, salona getmək...
Hələ bu şəkil... Bulvara ailəvi gəzintiyə getmişdilər. Ağ atlı faytonu görəndə, qızlar cumdular ki, biz faytonda gəzmək istəyirik. Onda İlahə universitetə yeni qəbul olunmuşdu.
Telefonun zəngini eşidib şəkilləri masanın üstünə qoydu, dəhlizə keçdi. Dəstəyi qaldıranda, öncə sükut, sonra da kəsik siqnal səsləri eşidib onu yerinə qoydu. Ata-anası evdə yoxuydular.Gecə Raisin ürəyi necə sancmağa başlamışdısa, təcili yardım gəlib onu xəstəxanaya aparmışdı. İlahənin tutduğu iş kişini yaman sarsıtmışdı... Qoşulub qaçmağıyla atalarını sanki daş qalağının altında qoyduqdan sonra yazıq kişi birtəhər bu bir ildə oradan çıxa bilmişdi. İntiharı ilə isə bacısı qayanı atalarının başına uçurtdu...
Güllü də həyat yoldaşı ilə birgə getmişdi.
Səhər ertə İnarə onlarla zəngləşmişdi, anası demişdi kişi nisbətən babatdır. Bircə kişiyə bir şey olmayaydı...
İnarə pəncərəyə yaxınlaşıb həyətə boylamdı. Baxışları qeyri-ixtiyari dünən gördüyü yaraşıqlı avtomobili və onun yaraşıqlı sahibini axtardı. Kim idi o, görən? İlahəylə tanışlığı necə baş tutmuşdu? Bircə bu sirri bilsəydi... Bütün gecəni nədənsə fikirlər onu tərk etməmişdi. Hətta o oğlan yuxusuna da girmişdi. Şırıltı ilə axan şəlalənin altında dayanıb onu yanına səsləyirdi...
Telefon yenidən zəng çaldı. Xəttin o üzündən tanımadığı kişi səsi gəldi..
- Alo, İnarədir danışan?
- Bəli kimdir ki?
- Bilirsiz... Mənim adım Rzadır. Mən dünən bacınızın yasına gəlmişdim. Sizi gördüm... Və...
İnarə əvvəlcə söhbətin nədən getdiyini anlamadı. Ancaq zəng edənin səsindəki təkəbbür sövq-təbii ona anlatdı ki, bu, onun düşüncələrini alt-üst edən, ona rahatlıq verməyən həmin şəxsdir.
Oğlan danışmaqda idi..
- Sanki bir almasız, yarı bölüblər sizi... Mən heç vaxt...
İnarə hiss etdi ki, içinə sevinc doldu..
Tanıdım sizi, qara cipdə gəlmişdiz, hə?