istədi ki, bu bayağı musiqini eşitməmək üçün qulağını qapasın.
Sınıq kravata sən bənzəyirsən,
Dominoya şahmata sən bənzəyirsən...
Bu da insanın zövqü... Bu əttökənlikdən həzz almaq olar?
Ayaz lap cuşa gəlib çırtma da, vururdu arada...
İnarə arzuladı ki, bircə ata-anası Ayazın nə dinlədiyini eşidəydi, hansı zövq olduğunu, səviyyəsini görəydilər..
- Onun səsini kəsə bilərsiz?
İnarənin bu sözündən Ayaz diksindi..
- Bəyənmirsən? Super meyxanadı ki.
- Başım ağrıyır.
- Kəs deyirsən, kəsim də.
İnarə Rzanı fikirləşirdi. Görəsən, onun cipinin avtomaqnitolasında hansı musiqi səslənir? Görəsən, İlahəylə birgə yol gedəndə hansı musiqini dinləyirdilər?
Yox, nə illah eləsə də, Rzanı beynindən çıxara bilmirdi...
...Evə çatan kimi bütün diqqətini telefona yönəltdi. Rza bu gün zəng etmişdimi? Bəlkə, bundan sonra zəng edəcəkdi?
Atası işdən gəlməmişdi,anası mətbəxdə oturmuşdu, gözləri yol çəkirdi. Gəlib ehmalca anasını qucaqladı, başından öpdü. Onun ,,yemək qızdırım,, sualına ,,Yox, nəsə iştahım yoxdu,, cavabını verərək öz otağına keçdi, əynini dəyişib üzü üstə çarpayısına uzandı...
Sabah Rzayla görüşməli idi... Həm Rzanı, həm də İlahənin yaşadığı evi, həyət-bacalarını görmək həyəcanı bədəninə bir üşütmə gətirdi...
Görəsən, İlahəni Rzayla nə bağlamışdı? Görəsən, İlahə doğrudanmı Rzanı sevmişdi?
Əgər sevmişdisə, sevgi onun ömrünə yenilik gətirməli idi. Ümidləri, arzuları aşıb-daşmalı, məcrasına sığmamalıydı... Tam adiləşmiş, bayağılaşmış həyatına bunca rəng qatıldıqdan, hər şeyi yarıda qırıb intihar etməyə axı adamı nə sövq edə