Sevgi və ayrılıq...Bir-birini məhz tamamlamağa xidmət edən həyat səhnələri. Bir halda ayrılıq sevgini məhv edir, digər halda onu xilasın yeganə yoluna çevrilir...
Uşaqlıqdan İnarə eşitmişdi ki, sevginin gözü kordur, qulağı da kar. İlahə o ağılsız hərəkəti edib Ramilə ömür-gün yoldaşı olanda bu məsəli ata-anasının, əmi və bibilərinin dilindən də tez-tez eşitmişdi. Onlar bir ağızdan deyirdilər ki, sevgi - insanı uçuruma aparan menasız bir şeydir. Ata-anası bir-birilərini toylarına qədər heç tanımamışdılar da. Valideyinlərinin təhrikiylə ailə qurmuşdular. Bu faciəyə qədər bütöv bir ömrü xoşbəxtcəsinə yaşamışdılar.
Rais böyük qızının xoşbəxt olacağına o qədər əmin idi ki... O İlahəni əvvəlcədən planlaşdrılmış kürəkənlə görəcəyinə əmin idi. Xalası nəvəsi Ayaz ailəcanlıydı, İlahədən beş yaş böyük idi, pis vərdişləri yoxuydu, böyük-kiik sayan idi. Ən əsası, evi var idi. Amma bütün bu imtiyazları qoyub Sumqayıtın ucqar bir qəsəbəsindəki ,,mal tövləsi,,nə yaşamağa gedən qızının qəfil hərəkəti onunçün gözlənilməz və anlaşılmaz olmuşdu...
Düzdür, İnarə sevgiyə inanırdı, onun müqəddəs bir duyğu olduğuna ğmin idi. Özü ötəri bir sevgi yaşamışdır, hələ altıncıda oxuyanda Azərbaycan dili-ədəbiyyat müəlliminə vurulmuşdu. Braziliya seriallarının qəhrəmanlarına bənzəyən müəllimini özlüyündə o qədər ideallaşdırmışdıki... Məktəbə yalnız onu görməyə gedir, onun dərslərini böyük həyəcan və həsrətlə gözləyirdi..
Cəmi bir dərs ilini onlara dərs keçən Elşad müəllim növbəti sentyabrda sinif otağına daxil olmadı. İnarə ürək döyüntülərinin müşayiəti ilə Azərbaycan dili dərsini başlanmasını gözləyərkən sinfə gözü eynəkli qadın daxil oldu, tələsik nitqiylə İnarəni tam məyus etdi..
-Salam. Mən Elşad müəllimi əvəz edəcəm. Məsmə Cavadovayam.
O gündən Məsmə müəllim İnarənin gözünün düşməninə çevrildi. Beləcə, birdə heç vaxt İnarə Elşad müəllimi görə bilmədi. Maraqlıdı ki, indiyə qədər orta məktəbdəki, həyətlərindəki, qohum-əqrabalarındakı, universitetlərindəki saysız-hesabsız oğlan ona