pozduğu hərfləri yenidən bərpa etmək istəyirdi...
- Ay bala dur gedək...
Dalınca gəlmiş anası biləyindən yapşdı...
- Sən niyə axı yenə bu xarabaya qayıtmısan?
Biləyinin ağrısından ufuldadı. O gün polislər apararaq incitmişdilər.
- Dur gedək, bədbəxt balam, dur gedək..
Anası hıcqırırdı
Bir qədər aralıda bacısı Ramilə qonşuları Tubu arvada danışırdı..
Nə bilim, ay Tubu xala. Yaşca məndən böyük olsa da, rəfiqə idik. Tələbəlik illərində Bakıda qısa yupka, şalvar geyinərmiş, bəzənib düzənirmiş. Mənə danışırdı ki, bütün günü qızlarla Tarqovuda gəzirmişlər... Bura bu qəsəbə həyatına öyrəşə bilmirdi heç cür. Bütün günü ev, həyət...
Anası Ramili çəkib aparmaq istəyirdi, amma o dartınıb anasının əlindən qopmağa çalışırdı.
Ramilə isə danışmaqda idi..
- ...Anam qıymırdı onun ev işləri görməsinə. O da işsiz-gücsüz darıxırdı, bilmirdi günün necə keçirsin. Mənə hey bacısı İnarə ilə keçirdiyi xoşbəxt uşaqlığından... Nabranda dincəlməklərini hər dəfə yada salardı... Deyərdi həmin günlər o qədər xoşbəxt idim ki... Evlərinin, bacısının yaman xiffətini çəkirdi... Ancaq yenə də...
Ramilə ağlayırdı..
- ...Yenədə Ramili sevirdi. Özü də dəhşət sevirdi...
Ramil anasına barmağını dodağına gətirərək ,,sus,, dedi. Bütün diqətini bacısına yönəltdi.
- ...Beş il bir qrupda oxumuşdular. Bir-birlərinə tam öyrəşmişdilər. Onların sevgisi dəhşət sevgi idi. Bütün universitet bu sevgidən danışırdı...
Bu yerdə Ramil hönkürərək qışqırdı..
- Mən İlahəsiz necə yaşayım, ay ana, de mənə... axı ürəksiz insan necə yaşayar?
Dalğalar qıjıltı qopararaq gəlib ləpədöyənə çırpılır, sonra da köpüklərini saxlayıb geri qayıdırdı.
Növbəti dalğa Ramilin əlindən yerə saldığı çubuğu özüylə aparıb görünməz etdi...
...Bu neçə gündə içini bürüyən cavabsız suallar bir an da olsa, ona rahatlıq vermirdi. Harada səhv buraxmışdı, kobudluq etmişdi, qəlbinə dəymişdi İlahənin? Axı onu əllərinin üstündə saxlayırdı. Yox, əllərinin üstündə yox, ürəyinin başında saxlayırdı... ,,Can,, deyirdi, bütün arzularını yerinə