bilməzsiz?
Yaxın idinizsə, axı bilməmiş olmazdız onun sıxıntısını, problemini.
- Bilirsən İnarə, o, bir qədər qapalı idi. Heç nə danışmazdı
- Deyrdiniz ki, bacınızla rəfiqə olub, bəlkə bacınız nəsə bilir
- ... Məncə o,da kankret heçnə bilmir. Biz bu mövzuda fikir mübadiləsi aparmışıq... Bildiyimiz tək odur ki, o maygülü qızın həyatını məhv etmişdir...
- Bilirsiz, Rza, yenə dyrəm, indi mənə çox dəğmalaşmısız.... Sizinlə danışanda yüngülləşirəm, rahatlaşıram.
- Mən də sənlə təsəlli tapıram, İnarə. Nə yaxşı ki sən varsan. Onun üçünə gələndə çox sarsılmış vəziyyətdə idim. Qəfildən sən çadıra girib atana yaxınlaşanda, sanki şoka düşdüm. Öncə elə bildim məni qra basır... sonra azacıq fərqinizi də gördüm.
- Maraqlıdır, nədir ki fərqimiz, axı hamı bizi əkiz bacı kimi oxşar sayırdı...
- Sən daha gözəlsən.
- mən belə deməzdim.
- Amma bu belədir.Ərdə olması, sıxıntı çəkməsi, əzab əziyyətləri sanki bir qədər soldurmuşdu onu
- Yaxşı, Rza, gəlin sağolaşaq. Mobil telefonunuz bir dünya pul yazdı.
-Boş şeydir, İnarə. Mənim mobil telefonum yox, hər şeyim sənə qurbandır. Hçan görüşürük, demədin axı!
- Bu, mümkün deyil!
- Niyə mümkün deyil e! Sən də çıxmalısan eynin açılmalıdır. Səni kinoya,ya da teatra aparım.
- Yox Rza, lazım deyil!
- Yığışdır inadını, İnarə. Burda nə var axı?! Bizi dərd əymiş iki yaxın insanıq. Dərdimizi dağıdırıq da. Sabah görüşək?
- Qoy qalsın başqa vaxta.
- Biri gün saat neçədə?
- Biri gün də yox... Mən axşam heç çıxa bilmərəm.
- Vəssalam danışdıq. Demək ta biri gün, saat birdə elə həmin yerdə ,,İyirmi yanvarda,,n səni götürəcəm, gedəcəyik ,,Skaçki,,yə...
- Rza... Axı...
Axısı-maxısı yoxdur. Gözləyəcəm.
Dlğalar qəzəbli idi. Qıjıltıdan qulaq tutulurdu. Üz-gözü xeyli tüklənən, əzik-üzük paltarı suya, palçığa bulaşmış Ramil iki çubuğu əsgiyə büküb yanaşı qoymuşdu. Skitcə onlara tamaşa edirdi. Bükülü çubuqları aparmaəa başladı. Ramil özünü qışqıraraq suya atıb çubuqları tutmaq istədi..
- Vermərəm sənə Elşənnən Ayşəni! Amansız dalğa! İlahəni