apardın, indi de balalarımı aparmaq isteyirsen?
O üzü üste yıxılsa da çubuqları tuta bildi.
- Amansız dalğa! Balalarımın paltarını yaş eledin. İnsafsız dalğa.
Sonra çubuqları sığallamağa başladı. Ele bil onlara layla oxuyurdu.
- Elşen, yuxun gelir, yat oğlum. Qızım, Ayşen, sen de yat! Darıxmayın bu gece yatın sabah ananızda gelecek. Onu dalğalar aparmışdı, indi de, qaytarıb getirecekler... Bax siz ağıllı olsanız, yatsanız ananız da qayıdıb gelecek. İyunun on beşinden o, denizin içindedir...
Ramil yamyaş olan cins penceyini soyunub onu dalğaların üstüne sermek istedi..
- İlahem indi qızınarsan. Canının üşütmesi keçer...
Dalğalar penceyi apardı. Ramil onu tutmağa cehd bele göstermedi...
- Aparın İlaheme, onu qızdırsın. Doqquz gündür ki, İlahem sıze qonaq gelib. Buz kimi soyuqsuz...
Durub çubuqları qoyduğu yere qayıtdı. Onları yeniden sığallamağa başladı..
- Yatın, menim balalarım, yatın... Size bir nağıl danışım. İlahe ile sevgisinden, nec bir-birlerini sevdiylerini danşmağa başladı.................
Bir gün ayrılıq adlı ejdaha gelib onları bir-birinden ayırdı. Qızı qara torpağa apardı, oğlanısa... Oğlanısa...
Ramil eynen uşaq kimi ağlamağa başladı. Nağılını axıra kmi çatdıra bilmedi.
- Ay Rmil! Ay Ramil!
Meleyke arvad sesleye-sesleye ona teref yaxınlaşmaqda idi..
- Ay bala, sen atanın goru, dur çıxıb gedek. Seni aparıram yene qaçıb gelirsen. Axı ne tapmısan burda?..
Ramil anasının üstüne tepindi..
- Ay ana görürsen uşaqları yatrdram. Niye qışqırırsan?! Yazıqlar dik atıldılar.
Meleyke arvad hönkürdü..
- Ay bala niye özünü bu köke salırsan? Penceyin hanı, suyun palçığın içindesen. Şer qarışır. Dur gedek.
- Onda körpeleri de aparaq.
Meleyke hönkürmekde idi.
- İlahi, niye bu qeder bedbext etdin meni? Niye dağ dalınca dağ vurursan mene? Nedir axı bizim günahımız?
Meleyke arvad ellerini göye açıb ele yanıqlı-yanıqlı ağlayırdı ki...
Ramilin fikiri duruldu... Ele bil, şüuru beynini terk etmişdi, geri qayıdıb ezelki yerini tutdu...
Yaş paltarda

<< 1 2 [3] 4 5 >>