dayandı. Ramil onun içindən düşən qızı görüb bərəlmiş gözləriylə.. - İlahə? deyərək haykırdı... Yenəmi onu qara basırdı?
İnarə Ramili görcək Rzadan xahiş etdi ki, dalınca gəlməsin, onunla danışmaq istəyir. Rza narazı qalsa da, İnarənin xahişinə əməl etməli oldu...
Nədənsə Ramil bu dəfə qaçmadı, dayanıb İnarənin yaxınlaşmasını gözlədi.
- İlahə?! Məni qara basır, yoxsa bu doğrudan sənsən?
- Mən İnarəyəm Ramil, İlahənin bacısı. Yadınızda olar, onu müayinəyə aparmışdız, onda məndə gəlmişdim...
- Çox oxşayırsız, - söylədi Ramil. Sonra başıyla cipinin yanında dayanan Raya işarə etdi.
- Bəs o hara, sən hara?
İnarə tutuldu, cəld də yalandan uydurdu..
- Rza atamgilin uzaq qohuudur, yasda mənə söz verdi ki, sənə İlahə yaşayan evi göstərəcəm,Ramillə tanış edəcəm...
Ramil köks ötürdü..
- İlahə axı deməmişdi onla qohum olduğunuzu
İnarə cəld.. - İlahə bunu heç bilmirdi. Elə mən də indilərdə bildim, - söylədi və mövzunu dəyişməyə cəhd etdi..
- İlahənin qəfil ölümü bizi çox sındırıb. Siz onun əriydiz,Axı siz bilməliydiz onun nə üçün bu addımı atdığını...
Ramil yenə də köks ötürdü..
= Atan da gəlmişdi, cavan qohumlarını gətirmişdi, məni yaman pis döydülər, bədənim gömgöydür, şişdir, qançırdır...
İnarə peşmançılıqla.. - Mən heç bilmirdim atamın sizi döydürməyini... - dedi, üzrhaxlıq elədi...
- Atam çox sarsılıb, onu da başa düşün...
- Mən İlahənin nə səbəbə özünü öldürdüyünü bilmirəm. Heç bir təxminim də yoxdur.O öldü, canını götürüb getdi. Bədbəxt olansa mən oldum....
Sonra hıçqırtıyla ağlamağa başladı.
- Gəl gedək sənə evimizi göstərim. Biz xoşbəxt idik, bir-birimizi sevirdik. Hansı yellər əsdi, nə oldu bilmədim.
İçəri keçdilər, Ramil öndə, İnarə də arxasınca. Ramil sakitcə yabanı çiçəklərin arasında bir-birinə sarılmış iki qızılgülü süzməyə başladı.
Qəhərlə dedi.. - Ancaq ayırdılar o gülləri bir-birindən. Sən demə, vüsalın ömrü az olurmuş, lap az...
Və birdən.. - Axı niyə, niyə xoşbəxtlik bu qədər fahişə qadına bənzəyir? Niyə o kimin pulu çoxdursa onun