, xərclədiyi pullardan, dostluq etdiyi top-modellərdəndanışırdı...
Ertəsi gün də üçlükdə xeyli söhbət etdilər. İlahə nə qədər sıxılırdısa, bir o qədər də içinə sabahkı xoş günə umid, inam dolurdu... İnanırdı ki, gec-tez tale Ramillə onun da üzünə güləcək. Onlar da xoşbəxtliyin dadını görəcəklər...
Tanışlıqlarının növbəti, üçüncü günündə axşamüstü üçlükdə darvazanın ağzında dondurma yeyib qurtardıqdan sonra tum çırtlayırdılar. İlahə qəfildən Ramilin yaxınlaşdığını gördü. Bu gün nəsə tez qayıdırdı evə. Ramil çirkli fəhlə altarında idi. İlahə həyat yoldaşını görəndə lap xəcalət çəkdi ,,Nə pis oldu Ramili bu görkəmdə gördülər,, deyə üzüldü...
Aynurənin ,,harada işləyir ki yoldaşın?,, Ranın ,, Deyəsən hardasa fəhləlik edir hə?,, sualları sanki iynə kimi vücudunu deşdi...
Evə keçəndə Ramilin - sən niyə onlarla otrub-durursan? Onlar hara biz hara! - sözlərinə əhəmiyyət vermək istəməsə də, az keçmiş, dolmuş bulud kimi boşaldı. Ailə həyatında ilk dəfə idi ki, göz yaşı içində qınadı..
- Heç olmasa əyin başına fikir ver,hamı fəhləliyə gedə bilər. Ancaq bu o demək deyil ki, küçəyə zibilin içində çıxasan. Niyə işləmək üçün özünlə ayrıca paltar aparmırsan?! Niyə adamı başqalarının yanında rüsvay edrsən?!
Hər cümlə bir şillə, yumruq kimi dəydi Ramilə. Sonda İlahə lap hönkürdü..
- Heç qazandığın da bir şey deyil. Yalandan gedib axşama kimi yol ölçürsən...
Məleykə arvad səs-küyə gəlib nə baş verdiyini öyrənməyə çalışanda İlahə üzüstə yatağa uzandı. Hey ağladı, ürəyini boşaltdı.
Ancaq qadın da oğlunu danladı. Dedi, ali təhsilin var, kimdən əskiksən ki, küçəyə bu görkəmdə çıxırsan? Belə etməklə bizi də urvatsız edirsən....
... İlahə heç cür özünə yer tapa bilmirdi. Axşam saat 10- da ürəyi o qədər sıxıldı ki, Famildən xahiş elədi, onu dəniz kənarına aparsın...
Evləndiklərindən bəri ilk dəfə olaraq Ramilə imkan vermədi ki,onu qucaqlasın...
...Rza, Aynurə, qara cip, traylerlərdən boşaldılan ev əşyaları onun gözünün qabağından çəkilmirdi ki, çəkilmirdi... Rzanın vurduğu ətir