ə gözləmədiyi bu suala cavab axtarırdı ki, başqa bir sual gəldi..
- Gözün bağlanmışdı ki, bu gözəllikdə qız gəlib belə bir xarabalığa düşürdün?
Cəmi üç-dörd gündü tanış olduğu bir adamın onunla belə danışmağına imkan yaratdığı üçün İlahə özünü qınadı.
- Biz bir-birimizi istəyirik.
- İstək. Başına söz qəhətdi? Səni o istəmir e, səni bu zir-zibil, bu cır-cındır, bu şor-çörək istəyir...
Aynurənin növbəti sözü isə, elə bil başına bir vedrə qaynar su ələdi..
- Xəbərin var, Rza sənə vurulub...
İçindəki qorxu və şübhələr bu üç-dörd gündə fasiləsiz cövlan etmişdi.
Aynurə dil boğaza qoymurdu...
- Az, şəhərdə, Molokan bağının yanında beşotaqlı evimiz, Milyonerlər məhəlləsində bir villamız, Bilgəhdə bir bağımız... Rzadan yaxşısını tapacaqsan?
....Nəhayət, İlahə dili topuq vura-vura.. ,,Sən dəlisən, nəsən? mən ərli qadınam,, deyə bildi. ,,Lütün birindən nə ər?,, sualı avtomobildən düşüb evə qaçarkən arxadan kürəyinə bıçaq kimi saplandı...
Həyətə girdi, qapını bərk-bərk bağlayıb bir müddət qapıya söykənmiş halda qaldı...
Son vaxtlar həyətdə özünəməxsus bir guşə seçmişdi, ən çətin vaxtlarında qaçıb orada hönkür-hönkür ağlayırdı... Bura adicə, ancaq olduqca səliqəli tövlə idi..
İlahə təzə gələndə, tövlədə iki inək və dord qoyun var idi. İndi isə tövlə boş idi.
Bu tövlənin hər güşəsi maraqlı idi. Bir ovuc dəniz mənzərəsi görünən dəftər vərəqi boyda balaca pəncərəsi vardı. Bu həyət-bacadan yeganə yer idi ki, buradan Rzagilin mülkü