Aprelin biri idi. Aldatma günü. Tezdən Ramil onu aldatmışdı, İlahə də çox pis olmuşdu. O da Ramilə acıqlanmışdı. Üstündün xeyli keçmişdi Ramilənin səsi gəldi..
- İlahə! İlahə! Anan gəlib, səni çağırır, nə qədər eləyirəm içəri gəlmir, - dedi...
Doğrudanda anası gəlmişdi. Bulud kimi doluydu, sanki yağış tökməyə məqam gözləyirdi.
İlahə.. - Canım anam, - deyib anasının boynuna sarıldı, öpdü onu. Bu axır günlərdə doğmalarına elə ehtiyac duyurdu ki...
Qapının ağzındaca söhbət etdilər, İlahə atasını, bacısını soruşdu. Evlərindən ötrü burnunun ucunun göynədiyini dedi.Anası isə onun suallarını cavabsız qoydu.
- Ay qız, heç sənin özündən xəbərin var? Bu nə görkəmdi düşmüsən? Rəngin sapsarıdır.İnsafsız köpəyuşağı diri-diri öldürürlər axı səni!
Anası çox danışdı. Onu da dedi ki İnarəni nişanlamışıq. Ozüdə kimə, kimə... Məhz Ayaza...
Anası qızına heç cür təsir edə bilmədiyini duyanda, ona yanıq verirmiş kimi, İnarənin çehiz siyahısını da sadaladı.
İndi anası danışdıqca onsuz da dərdə batmış İlahəni daha da üzürdü...
...Bu qəsəbəyə hələ indiyə qədər bu sayda avtomobil gəlməmişdi. Rzanın atasının 55 illiyi qeyd edilirdi. Həyətin tən ortasında yüz əli nəfərlik stol-stul qurulmuşdu. Məcid kişi muğamat həvəskarı olduğundan Ağaxan Abdullayevinifası ilə rövnəqləndirmişdi. Aynurənin istəyi ilə Aygün kazımova da məclisə dəvət edilmişdi....
Məclis get-gedə qızışırdı. Rza arabir baxışlarını İlahəgilin evi tərəfə yayndrmaqla hər şeyə göz qoyurdu.
Rzanın gözü növbəti dəfə İlahənin yaşadığı evə sataşdı. Nə fikirləşdisə, uşaqlardan birini çağırıb, onu İlahəgilin qapısına göndərdi.
- Get orda Ramil yaşayır, ona de ki, Rza əmim səni çağırır, gəlsin. İş var, iş verəcəm ona...
Ramil işə getməmişdi, uşaq gəlib çağıranda dərhal, elə ev paltarında Rzagilin qapısına tələsdi.
Axşamdan canı ağrıyan İlahə qonşu evdən gələn vur-çatlasını eşitməsin deyə, otağa girib qulağınada pambıq tıxamışdı. Arxası üstə çarpayıya uzanıb ,,Sumqayıt hadisələri,, kitabını vərəqləyirdi...
Süfrənin aşağı