evim? "Mənim evim var bura ehtiyacım yoxdu" dedim hirslə. "Əvbəl evin vardı. İndi yoxdu"dedi. "Necə yəni indi yoxfu?"dedim. Divana oturub "xalanı başqa evə köçürdüm. Sənin də artıq mənimlə qalacağını dedim"
"Sən... sən kimsən ki? Mən köhnə evimi istəyirəm. Burda qalmatacağam"dedim.
"mən istəmədiyim müddətcə heç yerə getməyəcəksən burda qalacaqsan"dedi
"Sən mənnən nə istəyirsən? Nuyə həyatıma qarışırsan?"dedim
"Sənə cəza verirəm"dedi olduqca rahat bir səslə
"Nə cəzası?"dedim qaşlarımı çataraq
"yadındadı sənə mənimlə belə danışdığına görə peşman edəcəyimi demişdim. Edirəm"dedi. Ağlım başımdan çıxdı. Məni qaçırıb zorla yanlnda tutaraq cəza cerəcəkdi?
"Məni zorla yanında tutacaqsan?"dedim
"Zorla ya da istəyinlə burda qalacaqsan"dedi
"İyrənçsən. Məni burda tuta bilməyəcəksən"dedim
ayağa qalxaraq "bu qədər əmin olma. Mənimlə əlimdən qaçmaq o qədər də asant deyil. bayaq qaçmağa çalışdın ama yaxalandın. Mən sənin qaçacağını bilirdim ama heç nə eləmədim çünki qaça bilməyəcəyini anlamanı istədim. Bu evin ətrafında 30 nəfər qoruma var. Bu evden çıxışın yoxdu"dedi.
piskopat. "Məni nə qədər burda tutacaqsan?"dedim. "bilmirəm. 1 gün 1 ay 1 həftə"dedi güldü və getdi.
Qonaq otağında tək qalmışdım. Xalamçun darıxmışdım. Evimizçün otağımçun darıxmışdım. Otağa hündür boy bir qız girib mənə yaxınlaşdı və başıyla salam verdi. Üstündə xidmətçi paltarı vardı. "Zeynəb xanım Murad bəy sizə xidmət etməyim üçün məni bura göndərdi. Adım Aygünd"dedi gülümsəyərək. Əvvəlcə heç nə anlamamış kimi qıza baxdım. Sonra bəlkə bu qız işimə yarar deyə üzümə saxta bir gülümsəmə qondurdum. "Çoxsağolsun. Murad çox yaxşı biridir"dedim. Ehh birazcıq yalan danışmaq pis olmazdı. Ona Muradı istədiyimi hiss etdirəcəm. O da mənə inanıb Murad haqqında nə bilirsə danışacaq. Çox ağıllıyam. wink duyğusu "sizinçün nə edə bilərəm?"dedi çox saf bir şəkildə. Üzünə gülümsəyərə "ee biraz acam. Mənə qəlyanaltılıq bir şeylər hazırlaya bilərsən?"dedim. Başıyla təsdiq edib "həmən"dedi. Sonra mətbəxə keçti.