n başqa vaxt"dedim yeriməyə başlayaraq. "Üzünnən bəlli olur.Yaxşı. ama sadəcə bu günlük. Sora mənə hər şeyi danışacaqsan. Bu arada sənə xəstəlikli aşiq olan Kənan məktəbə qayıdıb. Hər yerdə səni axtarır. Xəbərin olsun"dedi. Bir bu çatmırdı. "Off"dedim.
Dərs qutarmışdı. Məktəbin çıxışında Kənanla rastlaşdım
Bütün gün onnan qaçırdım. Bura qədər imiş
Mənə yaxınlaşıb salamlaşdı. "Zeynəb səni bu gün bir yerə aparmaq istəyirəm"dedi. "Bağışla Kənan ama heç yerə getmək istəmirəm. Kefim yoxdu. Başqa vaxt"dedim "olmaz bu gün gəl. Həm çox vaxtını almaram"dedi. Razılaşdım. Bəlkə bu sayədə Muradla dolu oıan fikirlərimnən uzaqlaşaram.
1 saat sora dəniz qırağına gəlmişdik. Nə işimiz vardı burda? "Niyə bura gəldik?"dedim. Cibindən üzük qabı çıxartdı. Off ola bilməz. Üzük alıb. "Zeynəb sənə olan hisslərimi bilirsən. Və artıq deməyin vaxtı çatıb. Mənim sevgilim olarsan?"dedi. "Yox. Yəni mən buna hazır deyiləm"dedim heç düşünmədən. Bir anlıq fikirləşdim görəsən Kənanın yerinə Murad olsaydı nə cavab verərdim? Ama bu sualıma cavab verə bilmədim? Kənan bir anlıq əsəblə üzüyü yerə atdı və məni öpməyə çalışdı. Mənə onan qurtulmağa çalışarkən birdən Kənanı biri yerə yıxıb üzünə yumruq vurdu. Qorxudan gözlərimi yummuşdum. "Sən mənim olana toxunmağa necə cəsarət edə bilərsən?"dedi. Bu səs Muraddı. Donub qalmışdım. onun burda nə işi vardı? Ya da ən vacib sual mənim olana demişdi. Mən onundum?
Mən bunları düşərkən Murad Kənana son yumruğunu vurdu. Kənan qanlar içində yerdə uzanmışdı. Murad məni qolumdan tutaraq maşına mindirdi. MƏn hələ də olanların şokundaydım. Murad mən tərəfə dönərək "bunnan sora yanımdan ayrılmayacaqsan. Sənin yanında bir tək belə oğlan görməyəcəm. Yoxsa mənim olana toxunduqları üçün onları öldürmək məcburiyyətində qalaram" və qaza basaraq yola düşdük.....
mənimsən nə qədər sadə sözdü. Ama böyük məna daşıyır. Onunam deməli. Mən necə onun ola bilərəm axı? Yalannan başqa bir şey deyil. Səssiz keçən yolculuqdan sonra onun evinin qabağında dayandıq. "Niyə bura gəldik?