görədir?
Rza..- Elə onun işinə görədir də. Ancaq götürən deyiləm. Çünki İlahə bizi saymır, xətrimizə dəyir.
İlahə əli əsə-əsə bakalı götürdü, qurtumlayıb masanın üstünə qoyanda, Rza yerində dikəldi.
- Yox, şərtimiz şərtdir. Axıradək içməlisən.
İlahənin bakalı ağzına qaytarıb içməkdən savayı əlacı qalmadı. Qardaşla bacı isə xorla onu ruhlandırırdılar.. - Bir az da! Az qaldı! Afərin!
Rza cəld telefonu götürüb nömrə yığdı. Ramilin adını soyadını təkrarladı, ,,Bir qədər cəld olun,, söylədi.
İlahə indiyədək heç vaxt keçirmədiyi hislər keçirirdi. Başı ağırlaşmış, beyni dumanlanmışdı.... Sonra Rza şüşəli bardan bir fujerdə içki gətirib verdi ona, İlahə bakalı süfrəyə qoydu, qəti oaraq içməyəcəyini bildirdi. Amma Rza heç cür ondan əl çəkmir, az qala yalvarırdı ki, içsin.
Nəhayət İlahə Rzanın dilətutmalarına tab gətirə bilmədi. İçdi, dərhal da elebildi divarlar üstünə gəlir.
Güclü bir təkan sanki, onu divanın üstünə çırpdı...
Niyə yanıb söndün ulduzlar təki,
De, hansı arzunla tən olmamışam!
Sən elə, sən elə yaşayırsan ki,
Guya bu dünyada mən olmamışam.
Bu bəndi Ramil ona ilk dəfə küsdükləri vaxt köçürüb vermişdi. Onda İlahə Ramilə naz satır, ondan qaçıb ürəyini dağlamaq istəyirdi...
İndi burada, bu mənzildə, yad bir kişinin yatağında üzü üstə çöküb nədənsə bu misraları xatırladıqca hönkürürdü...
Hardasa uzqlarda qürurlu, namuslu, heysiyyətli yüksəklik vardı ki, indi o yüksəklikdən xirtdəyəcən bataqlığa yuvarlandığını hiss edirdi...
Qapıdan çıxanda İlahə başını yerə dikib pıçıldadı..
- Aynurə qurban olum, heç kim. heç nə danışma. Aramızda heçnə olmadı onsuzda.
Aynurə istehzyla..
- Az, arxayın ol, əlbəttə aranızda heç nə olmadı, - deyib yola saldı.
Həmin gün səhər ertədən gəlib yerinə girən idi... Səhəri dirigözlü açmış qaynanasına dilucu ,,Ramili buraxıblar indilərdə gələcək,, deyib yatağa girmişdi. Bir qədər keçmiş bədəni istilənməyə, yanmağa başlamışdı. Sonra da qəfildən qıc olmuşdu....
Ayılanda hamını, o cümlədən Ramili də başının üstündə görmüşdü.