Arzularım var, istəklərim var. Heç bilirsən neə istəyirəm güzəranım düzəlsin, övladlarım olsun?! Necə arzulayıram valideyinlərimlə barışım, yenə onları görə bilim! Qurban olum sənə qoy rahat yaşayım...
Amma yox... Bunun heç bir xeyri olmayacaq...
Bəlkə hər şeyi açıb Ramilə danışsın? Əridir də... Neyləyəcəkdi Ramil bunu borclu çıxaracaqdı ki, onların xarabasına niyə Ramiləsiz, ya da anamsız getmişdin.Heç bunu borclu çxartmasa belə, Rzanın üstünə getsə guya neyləyə biləcəkdi ki, hünəri çatsa vurub öldürüb həbsxanaya düşəcəkdi, çatmasa da, Özünü tutub basacaqlar içəri. Elə o narkotik söhbətini də, Allah bilir, o qansız düzüb-qoşmuşdu.
Necə olsa da, adı bədnam olacaqdı, aləmə yayılacaqdı ki, Rza onu lütləyib başına oyun açıb...
....Dizi üstə yerə çökdü... Daha aya üstə durmağa taqəti də yox idi.
Demək doğrudan da bu son idi... Gözlərindən yaş elə böyük gilələrlə süzülürdü ki... Biləyi ilə gözünü silib sonuncu dəfə baxırmış kimi otağa - bir illik ömür keçirdiyi bu otağa baxdı...
Məleykə arvad uzanmışdı. Ona dedi ki, yuxumu qarışdırmışam. Gedib evimizə baş çəkib gəlirəm. Bu bir ildə birinci dəfə idi ki, gəlini evlərinə getmək istəyirdi... Arvad xeyli təəccüblənsə də, heç nə demədi....
,,Demək bu son idi... Son idi...,,
Cəmi saat yarımdan sonra ürəyi həyəcanla vura-vura evlərinin qapısını döydü. Bacısı qapını açdı,donub qalmış halda xeyli onu süzdü,sonra ,,Ana, İlahə gəldi,, qışqıraraq boynuna sarıldı. Anası gəlib təəccüblə onlara baxdı. O da qızlara qouldu. Nədənsə hər üçü ağladı...
Evə keçdilər. Bir il görmədiyi evləri üçün, öz otağı üçün burnunun ucu göynəyirdi... Otaqda özünə aid heç bir əşyanın qalmadığını dərhal sezdi, qüssəli üzü daha da tutuldu...
Anası hey soruşurdu..
- Sən canın, nə olub ki gəlmisən, Bəlkə, dalaşmısız, incidib səni o alçaq?!
- Axı indiyədək heçvaxt gəlməmişdin. Birdən-birə gəlməyin mənə qəribə gəlir..
O da ,, Heç, elə-belə gəldim sizi görüm,,
- Cehizlərimi əşyalarımı neynədiz ki?
Qəfildən verilən sualdan anası tutuldu,