, bəzilərini atan geri qaytardı, bəzilərini isə ona-buna payladı.
- Ay insafsızlar, heç olmasa burda ramkada uşaqlıq şəklim var idi, onu saxlayaydız da, - deyib İlahə içini çəkdi.
...İnarə dəqiqəbaşı onu qucaqlayıb öpür, az qala duz kimi yalayırdı... Zarafat eləyir, bir-iki uşaqlıq xatirəsi danışıerdı ki, bəlkə,bacısının üzünə qonan bulud dağıla. Anaları isə mətbəxə keçmişdi.
Həyətə baxan eyvana çıxdılar. Bir-bir qonşuları soruşdu, o necədi, bu necədir.
Mətbəxə keçib qazanı açdı, anasının bişirdiyi yarpaq dolmasından ikisini götürüb çörəksiz ağzına qoydu.
- Süfrə hazırlayıram axı, - söyləyən anasına..- Yox e, ac deyiləm. Eləcə sənin xörəyinin ətri bihuş elədi deyə dadına baxdım, - söylədi...
Hamama girdi. Duş qəbul etməyi necə xoşayırdı. Orada isə bu zövqdən də məhrum olmuşdu. Vedrədə su qızdırıb çimirdilər...
Su kranını açıb gözlərini yumdu, üzündə təbəssüm suyun səsini dinlədi. Qəfildən duşdan gələn suyun səsi dəyişdi, şırıltıya çevrildi. Bu şırıltıya spirt qoxulu kişi nəfəsindən, bədəninin hər bir əzsına kobud bir müdaxilə, vəhşi basqın hiss etdi.
Tez hamamdan çıxdı. Qapının ağzında durub onu gözləyən anasıyla bacısına..- Mən getdim, - söylədi. Bayaqdan bəri ,,O boyda yol gəlmisən, bircə gecə qal,, deyə onu dilə tutmaqda olan anası bu dəfə ,,Barı atanısa gözlə,, dedi. Ancaq İlahə ,, Yox, getməliyəm, tələsirəm,, söyləyib onlarla qucalaşdı. Ağlamamaq üçün dişi ilə dodağını nə qədər gəmirsədə, axırda hönkürdü. Hər əli ilə bir əzizini qucaqlamış halda onları öpüşlərə qərq edə-edə hey ağladı.
Anasının ciddi cəhdlə ovcuna basmaq istədiyi pul bükülüsünü götürməyərək qapını açıb çıxdı. Eşitdiyi son sözlər sanki kürəyini alışdırıb-yandırdı..
- Anan qurban, məni nigaran qoyub gedirsən. Bu nə gəlişdi anlaya bilmədim...
Avtobusun maqnitoasında nəsə bir musiqi səslənirdi. Fərqinə belə varmırdı ki kim oxuyur, nəyi oxuyur..
Beynindəki həmin o xoşbəxt günlərinin yadigarı idi..
Kim derdi ki, seninle
Bir gün ayrılacağız...
Heyif ki, son dəfə Ramili görə