. Bəlkə Rza onu da lentə alıb, Nə dəxli var bəkarətinə toxunmamasına, bəlkə bunu çəkib sonra qəfil gedəsi olub. Dəhşətə gəldi. Yenidən içinə titrətmə doldu. Mütləq bilmək lazım idi ki, o alçaq nə etmək istəyir.
Durub telefona yaxınlaşdı, xeyli tərəddud edəndən sonra ürəyi sinəsini yara-yara kodla Rzanın nömrısini yığdı.
Nömrəyə zəng çatmırdı.
Görəsən nə baş vermişdi, Hər halda nədisə ciddi şeydi. Mütləq o alçaqla danışmalı idi.
- Alo... Alo...
Nəhayət, telefon açıldı.
- Alo...
- Kimdir ki? Ay qız İnarə sənsən?
- Hə.Rzaya verə bilərsən telefonu?
Aynurə ağlamsındı..
- Gecədən burdayıq, Mərkəzi Kliniki Xəstəxanada. Atam reanimasiyadadır, qəfildən insulit keçirib... Rza çox pis haldadır. Sonra sənə zəng edər...
İnarə azacıq susub dedi..
- Mən hər şeyi bilirəm.
Aynurə ,,Nəyi,, söylədi..
- Hər şeyi! Sənin İlahəylə guya rəfiqəlik edib, tovlayıb onu evinizə aparmağını, ona nəsə içirib bihuş eləməyinizi, sonra Rzanın onunla yatağa girib kameraya çəkməsini, şəkillərini çıxarmasını....
Aynurə qırıq-qırıq sözlərlə.. - Sən nə danışırsan ay qız? - dedisə də, İnarə dayanmaq bilmirdi..
- Sonra şəkilləri aparıb verərək onu şantaj etmisiz... Rzanın onunla yatmasından ötrü, heyvanı tələbatını ödəməsindən ötrü bacımı bədbəxt etdiz...
- Ay qız bir dayan görüm e...
- O da çıxış yolunu özünü öldürməkdə görüb. Siz çox rəzil, alçaq insansınız. Allah cəzanızı versin. O şəkilləri evinizdə öz gözümlə gördüm...
- ....Ay qız...
İnarə telefonu qapatdı. Dəstəyi yerinə qoyub hönkür-hönkür ağlayaraq özünü divanın üstünə atdı
Xeyli yüngülləşmişdi. Bacı qardaşı xəbərdar etmişdi ki, hər şeydən xəbəri var artıq. Nə edəcəklər, görən?
Elə çıxılmaz vəziyyətdə idi ki, kmdənsə məsləhət də ala bilmirdi. Hər şeyi özü təkbaşına həll etməliydi.
...Qonaq otağına keçdi. Saat 11-ə qalmışdı. Gün necə dəhşətlə başlamışdısa da, qurtardığından heç xəbəri olmamışdır. Başı nə yaman ağrıyır. İşə bax ağrını da hiss etmirmiş bayaqdan. Nə aclığını nə başağrısını hiss etmir....
Hamam otağına keçdi,