Tanış oduqları, sevişdikləri bu illər ərzində, doğrudan da çox ayrılıqları omuşdur. Bir günlük, iki ay yarımlıq.... Amma İlahənin bu gün Ramilsiz keçirdiyi bu bir neçə saatdakı qədər heç vaxt yalqız qaldığı olmamışdı. Heç vaxt Ramildən ötrü bax bu cür burnunun ucu göynəməmişdi.
Məhz indi bütün çılpaqlığı ilə başa düşdü ki, bu son günlərdə umu-küsülüklərə, narazılıqlara baxmayaraq, Ramili düşündüyündən də çox sevir....
Rza mobil telefonla ora-bura zəng vurmaqda idi. İlahə də boynunu büküb bu saraya bənzəyən zlı ağzıaçıq seyr edirdi.
Rzanın səsi onu xəyaldan ayırdı..
- Yarım saatdan sonra zəng vurub nəticəsini deyəcəklər.
İlahə səsi titrəyə-titrəyə minnətdarlığını bildirib ,,Mən gedə bilərəm,, sualını verdi. Aynurə onun qolundan tutub zalın yuxarı başına, iri masaya tərəf çəkdi..
- Az, gəl bir tikə çörək yeyək. İlk dəfə evimizə gəlmisən. Qonaqsan. Ona kimi də hə-yoxunu bilərsən.
İlahə boyun qaçırsada mümkün olmadı. Bir süfrə açılmışdı ki, gəl görəsən. Elə bil əvvəlcədən hazırlıqlı idilər.
...Rza da gəldi. Üçlükdə əyləşdilər. Aynurə qılığına girə-girə, zaraftlaşa-zarafatlaşa İlahənin yeməsinə çalışırdı.
Rza ,,Faber,, şampanı partlatdı. Söylədiyi sağlıq da qəribə oldu.
- İçək cəngəllik gözəlinin ərinin azadlığı şərəfinə.
İlahə içməkdən boyun qaçırdı..
- Mən içki içmirəm.
Rza güldü..
- Bəs məhəbbət? Bəs yuxusuz gecələr? Demək sən dəlicəsinə sevdiyin ərinin azadlığını istəmirsən?
Ayka biz bundan sədaqətliyik! Gəl qonşumuzun sağlığına axıracan içək.
- Nə olar, zəng edin də, yarım saat keçdi.
Rza.. - Mən səndən incimişəm, zəng də eən deyiləm,
Aynurə - Rza yekə oğlansan zəng elə. - deyib İlahəyə tərəf çıxanda Rza narazı-narazıtelefonu götürdü, bir-iki düyməsini yığdı ,,Hələ cavab vermirlər,,dedi
Nəsə çox gərgin bir atmosfer yaranmışdı...Bircə zəng edilsəydi... Bircə Ramili buraxaydılar...
Rzadan bir daha xahiş etdi ki,zəng eləsin. Elə bu vaxt Rzanın telefonuna zəng gəldi. Amma o telefonu götürmədi.
Aynurə.. - Rza, niyə götürmürsən? Bəlkə Ramilin işinə