xanımımız oyanıb? "Dedi. Başımla təsdiq etdim. Murad həkimə doğru başını çevirib "Ümid Zeynəb necədi? "Dedi. Hmmmm. Deməli adı Ümiddi. Yaraşıqlı biridi ama mənnən çox böyükdür. Baxışlarınımı onnan alıb Murada çevirəndə anlaya bilmədiyim hirsli baxışları üstümdəydi. Mən də ona göz süzüb Ümidə baxdım.
"Zeynəb xanımın heç nəyi yoxdu. Hər şey yaxşıdı. Ayaqlarının üstünə bu günlük basmasa yaxşı olar. Ürəyinin getməsinin səbəbi də o an ki stress yorgunluq ucbatınnandır. Bu gen çıxa bilərsiz"dedi. Sevindim. Ayaqlarımdakı kəsiklər yaxşı olacaqdı. Ümid otaqdan çıxan kimi Murad mənə baxıb "gözlərinlə oğlanı yedin"dedi. Ayy heç güləcəyim yox idi. Bu məni qısqanır?
"Sənə nə?"dedim. "Qızım sən məni özünün qatili eləyəcəksən? Yanında biri olduğunda özəlliklə oğlan kişi olduqda baxışların yer də olacaq"dedi. Bərkdən bir qəhqəhə atdım. "Ayy canıım tez tez de yadınnan çıxmasın Смайлик «wink» " dedim və göz vurdum. Əsəblə mənə baxdı. Sora güldü. "Ama Zaur itinin əlində olanda Murad səni sevirəm deyirdin" indi də o göz vurdu. Ahh eşidib. "Mən onu sənə görə demədim. Sadəcə o alçağın ziddinə getmək xoşuma gedirdi"dedim və başımı başqa yerə çevirdim.
Axşam olurdu yavaş yavaş. Murad çıxış işlərini həll edib yanıma gəldi. Yataqdan çıxmaq istəyəndə məni birdən qucağına aldı. "Heyy neynirsən?"dedim. "Həkimi eşitdin. Bu gün sənə gəzmək olmaz."dedi və güldü. "Sənində əlinə fürsət düşdü"dedim göz süzərək. Əslində nə yalan deyim. Onun qoxusunu içimə çekərək bu qədər yaxınında olmaq məni dəli edirdi. Ama bunu ona bəlli etmək məcburiyyətində deyildim.
1 saatdan sora evə çatmışdıq. Evə diyəndə onun evinə. Mənim heç nə deməyə haqqım yoxdu onsuzda. Məni yenə qucağına alaraq öz otağıma apardı. Yatağa qoyub "nə geyinmək istəyirsən?"dedi. Hıı pardon mən səhv eşitdim? Nə geyinəcəm? "Anlamadım?"dedim. Güldü. "Yaxşı mən qəra verərəm. Otaqdan çıxıb 5 dəyqədən sora qayıtdı. ƏLində kısa şort birdə incə asqılı ti-shirt vardı. Yox məni soyundurmayacaq deyilmi? Üstümə gəldi. "Əllərini qaldır koftanı