ı çıxardım"dedi. "Yox. İstəmirəm. Özüm geyinirəm"dedim. "Səni əvvəlcədən də alt paltarlarınla görmüşəm. Həm mən sənə deməmişəm ki mənnən utanma?"dedi.
Sanki mənnən aslıdı. Bu vaxta qədər elə bil hər oğlanın qabağında alt paltarlarımla dayanmışam. Öküz! Bir hərəkətiylə üstümdəki koftanı çıxardı sora da şalvarımı. Üzünə baxdım. Mənə baxmamağa çalışırdı. "Niyə mənə baxmırsan? Yəni gözlərini qaçırdırsan"dedim. Məni geyindirə geyindirə "sənə baxsam altıma alacam ona görə"dedi. Geyindirib qutarmışdı. "Nəyəsə ehtiyacın olsa Aygünü çağır. Mən evdə olmayacağam"dedi və otağdan çıxdı. Hara getdi bu yenə?
Təzə yuxuya gedirdim ki telefonuma mesaj gəldi.Mesajı açdım. Tanımadığım nömrədən bir şəkil gəlmişdi. "Sevgilin insanları öldürməyə davam edir"yazılmışdı. Allahım bu Zaurdu. Üzü gözü qan içindəydi. Yanında da Muradla Cəmil vardı. Kimdi bunu mənə göndərən?
Bütün gecə oyaq qalıb qonaq otağında Muradı gözlədim. Hər şeyi öz üsullarıyla həll edir. Zaur qarşı mən də əsəbiyəm. Hətta ondan iyrənirəm. Amma onun cəzası ölüm olmamalıdır. Polis var, ədalət var.
Səhərə yaxın yuxuya getmişdim. Üstümü biri örtəndə birdən oyandım. Murad "nə olub? Niyə qorxdun? "Dedi. "Heç kabus görürdüm. Zauru.."dedim. Zaurun adını eşidəndə əsəbləşdi. Yanımda oturdu. "Qorxma balacam. O artıq nəin ki sənə zərər verəcək. Heç bir metr belə yaxınına yaxınlaşa bilməz. Narahat olma"dedi. O an yadıma dünən ki mesaj gəldi. Öldürdü. Murad Zauru öldürdü. Hirslə ayağa qalxdım. "Niyə? Onu öldürmüsən deyə?"dedim. İnanmayan gözlərlə mənə baxırdı. "Sən...sən bunu hardan eşitmisən?"dedi. "İnkar eləmirsən deməli öldürdün"dedim. "Hardan bilirsən?" Dedi səsi biraz yüksək çıxmışdı. "Nə önəmi var? Sən adam öldürdün"dedim. "O adam deyildi.Öldü və dünyadan bir pislik silindi"dedi rahat bir şəkildə. "Sənə inana bilmirəm. Mən bu evi buna görə tərk etmişdim. Amma sora həqiqətləri öyrəndim. Sadəcə ailənin qatilini öldürmüşdün. Amma indi.."sözümü yarıda kəsdi. "Amma indi birinidaha öldürdüm. Zeynəb, ailəmin qatilini öldürdüm çünkü