Əlimdə telefon otaqda oyana buyana gedirdim. Off. Kimdi bu mesajları atan? Kənan bəlkə Kənandı. Aygün içəri girib "Zeynəb xanım Murad bəy sizi gözləyir"dedi. "Birazdan gələcəyimi de"dedim. Aygün otaqdan çıxannan sora üstümü dəyişdim. Nə olacaqsa olsun. Ətək və qısa qollu kofta geyindim. Ayağım hələ tam sağalmadığına görə babet giyindim. Aşağı düşdüm. Murad məni başdan ayağa süzüb "ətək yaddan çıxıb geyinməmisən"dedi göz süzərək. Off qısa deyildi mən belə geyinirdim. "Yanında mən varam deyə heçnə demirəm"dedi. Mən də istəmsizcə güldüm. Evdən çıxdıq.
AYGÜN (evin xidmətçisi)
Off yenə yan yanaydılar. Elədiklərimə rəğmən yenə bir yerdədirlər. Amma mən də Aygünəmsə Muradı o qıza verməyəcəm. O mənim olacaq.
Zauru döyəndə Zeynəbə mən xəbər verdim, Kənan burda olanda Muradı mən çağırdım, Zeynəbə indi mesaj mən atdım. Amma yenə də heç nə olmadı. Amma bu gəzintini o qızın burnunnan gətirəcəm.
Muradın otağına çıxdım. Alt paltarlarımnan birini Muradın yatağının üstünə qoydum. Görüm bunu görəndən sora neyniyəcəksən?
ZEYNƏB
Murad məni ilk öncə bir restorana apardı. Yemək yedik. Amma heç nə içməyə qoymadı. Sora dəniz qırağına getdik. Gəmiyə minəcəkdik. "Hansı səninkidi?"dedim. "Hamısı"dedi. Ohaaa. Burda ən az 12 dənə gəmi vardı.
Gəmi də içki içdik. Amma Murad bəy məni sərxoş olmağa qoymadı. Özü isə dediyinə görə sərxoş olmurdu. Allahım çox xoşbəxtəm. Bu an heç pozulmasın. Amma ağlımda da o mesajlar vardı. Kimdi o?
Birdən arxamnan Murad mənə sarıldı. "Səni çox istiyirəm. Səni heç kimi arzulamadığım qədər arzulayıram. Amma toxunmağa qıya bilmirəm. Sanki mənim pisliyim sənə də bulaşacaq kimi. Hıh. Mən. Heç nədən qorxmayan qaranlıq adam Murad Əliyev bir qıza toxunmaqdan qorxur. Çünkü onu itirmək istəməyəcəyi qədər çox sevir."dedi qulağıma. Allahım sevdiyini dedi. Mənə dedi. Bu möcüzədi. Gülümsədim. Ehh mən də deməliydim. Qollarının arasında ona dönərək "məndə səni çox sevirəm. Həm də çox"dedim. Bu etirafımdan sonra Muradla öpüşdük.
Geri qayıdanda Murad evə girib otağına