çıxdı. Duş alacaqdı. Mən də otağıma keçmək istəyəndə Aygün yanıma gəlib "Murad bəy paltarlarını sizin hazırlamağınızı istədi"dedi. Biraz təəccüblənsəm də duşda olduğuna görə otağına getdim. Şkafdan paltarlarını alıb yatağa bıraxacaqkən gözüm aıt paltarına sataşdı. Bu nədi? Kimindi?
Aman Allahım daha bu gün mənə sevdiyini demişdi. Bu vaxt Murad otaqdan çıxıb məni gördü. Ona baxıb "başqasına toxundun"dedi gözümnən bir damla yaş süzüldü.
Murad mənə şok olmuş kimi baxırdı. Niyə belə oldu axı? Mən bu gün ilk dəfə xoşbəxt olmuşdum. Belə sonlanmamalıydı. Yalanmış. Başqasıyla bərabər oldu. Sevmişdim. İnanmışdım.
Murad mənə yaxınlaşaraq "Zeynəb mən heç kimlə bərabər olmadım. Heç kimə toxunmadım"dedi. "Bəs bu əlimdəki kimindi?"dedim əlimdə olan alt paltarını ona göstərərək. "ya mən sənə inanmışdım. Mən səni istəmişdim. Bu gün biz öpüşdük. Niyə Murad niyə?"dedim ağlayaraq. Murad yanıma yaxınlaşaraq üzümü əllərinin arasına aldı. "Ağlama Zeynəbim. Ağlama balacam. Mən bu göz yaşlarına səbəb olmaq istəmirəm. İnan mənə bu əllər səni tanıdıqdan sora başqa bədənlərə toxunmadı. Bunu edəni tapacam. Və gözünün önündə cəzalandıracam"dedi. İnanmaq istəyirəm. Onun başqasına toxunmadığına inanmaq istəyirəm. Əllərinin arasından çıxıb "sübut eləyənə qədər mənə toxunma Murad"dedim və otaqdan çıxıb öz otağıma getdim.
MURAD
Bunu mənə kim eliybsə tapacam. Öldürəcəm onu. Kim mənə bunu eləməyə cəsarət esə bilər? Hansı axmaq mənim balacamın göz yaşlarının axmasına səbəb ola bilər? Bu iş burda qalmayacaq
Telefonumu götürüb Cəmilə zəng elədim. Ona Kənanı izləməsini demişdim.
"Alo Cəmil. İzləyirsən?"
"Həə Murad izləyirəm. Heç bir yanlış hərəkəti olmayıb hələki. Sənə nə olub? Səsin qəribə gəlir"
"Kimsə mənə oyun oynuyur. Bu gün yataq otağıma alt paltarı qoyublar. Zeynəb gördü"
"Buna kim cəsarət edə bilər ki?"
"Bilmirəm amma tapacam Cəmil. Nəysə indi sağollaşmalıyam"dedim və telefonu söndürdüm.
Kamera. Yataq otağımdakı kamera. Az qalıb bunu eliyəni tapmağa. Kompyuterimi əlimə alıb kameranı