Cəmilin zəngiylə yanımnan ayrıldı. Bu vaxt da Kənan gəlib Nərminin yerində oturdu. Bunun burda nə işi vardı? Özüdə Muradın adamı burdaykən. "sənin burda nə işin var?"dedim. "Səni unuda biımirəm"dedi. Bu vaxt Muradın adamı yanıma yaxınlaşaraq Kənanı uzaqlaşdırmağa çalışdı. Kənan mənə nəsə demək istəyirdi. Ona görə ona əngəl oldum. Muradın adamı mənnən uzaqlaşaraq həyətə çıxdı. Mən də Kənanla danışmağa başladım. "Murad səni mənim yanımda görməsin"dedim. "Səni Muraddan uzaq tuta bilərəm. Səni onnan qurtara bilərəm. Murad sənə yaxınlaşa bilməz."dedi. "O necə olacaq?"dedim. Hələ danışacaqdı ki Murad yanıma gəldi. "Bir nəfər elektrikdən doymayıb deyəsən"dedi Murad. Off yenə dava.
Murad yenə hardan çıxdı? Elə bil hiss eliyir ki yanımda oğlan var. Ahh əlbəttə. Muradın adamı xəbər verib. Off.
"Murad sadəcə danışacaqdıq?"dedim sakitləşdirməyə çalışaraq. Murad mənə baxmadan "məncə onun sadəcə danışmaq kimi bir fikri yoxdu"dedi. Kənan yavaş yavaş uzaqlaşırdı. Murad bir addım ona yaxınlaşaraq "itil gözümnən. Yoxsa səni elə itirərəm ki tozun qalmaz"dedi. Kənan son dəfə mənə baxıb "Zeynəb məni tap. sənə danışacaqlarım önəmlidi"dedi. Off bu hələ də nədən danışır? Öləcək axırda. Gözümü Kənannan Murada çevirdim. Titriyirdi amma bəlli eləməməyə çalışırdı. "Murad yaxşısan?"dedim. Mənə baxıb "dərsdən sonra mən səni gəlib aparacam"dedi və getdi. Noldu ki indi buna? Off nəysə.
Ətrafıma baxanda gördüm ki hamı bizə baxırdı. Ən çoxda qızlar şaşqın baxışlarla Muradın arxasıycan baxırdı. Ahh o gözlərinizi oyub əlinizə verərdim sizin. Heç kimə fikir verməməyə çalışaraq dərsə getdim. Sinifə girəndəhamı mənə baxıb danışırdı.
Dərs qutarannan sora sinifdən çıxacaqkən Nərmin gəldi. "Hardasan sən?"dedim əsəblə. "Cəmillə sağollaşa bilmirdim"dedi. Off bu qız məni dəli edəcək. "Amma olanların hamısını eşitdim. Murad bura gəlibmiş. Hər kəs sizi danışır. Murad Əliyevla yetim qız Zeynəb Ağayeva. Heç kim inana bilmir sizin sevgili olduğunuza"dedi Nərmin. Hər kəsin gözündə mən yetim Zeynəbəm. Əlbəttə