ə heç kim inanmayacaqdı. Amma onlar məni maraqlandırmır. Mən Muradla xoşbəxtəm.
"Bu haqqda danışmayaq Nərmin."dedim.
"Bağışla mən sadəcə"sözünü yarıda kəsib "önəmli deyil. Mən indi getməliyəm. Murad gəlib"dedim və sağollaşıb Muradın maşınına mindim. Amma bu Murad deyildi. Şofer idi. Bəs Murad hanı? "Murad niyə gəlmədi?"dedim.
"İşi çıxdı"dedi şofer. Off.
Evə gəlmişdim. Telefonuma mesaj gəldi. Yenə Kənan. Mesajı açdım. "mənə zəng elə təcili " yazılmışdı. Mən də artıq Kənannan qurtulmaq üçün zəng elədim.
"Nə istiyirsən?"dedim telefonu götürən kimi
"Zeynəb danışmalıyıq. Murad yanındadı?"dedi.
"Yox deyil. Nə deyəcəksənsə de"dedim.
"Telefonda olmaz. Görüşək"dedi
"Bu imkansızdı. Sağol"dediç amma dediyi sözlər məni şok etdi.
"Murad narkotik istifadə edir"dedi. Narkotik? Niyə? Ola bilməz. "Get onu polisə şikayət elə. O təkcə özünü zəhərləmir. Hamıya narkotik satır"dedi. Yox yox. Olmaz belə bir şey.
Yerə çökdüm. Niyə biz bir birimizə yaxınlaşa biımirdik? Niyə aramızda həmişə əngəl var?
Murada zəng elədim amma açmadı. Evinə getdim ordada yox idi. Cəmilə zəng vurdum telefonu sönülü idi. Son çarə Muradın barına getmək idi.
Bara gələnnən sora içəri girdim. Ətrafa baxdım amma heç yerdə yox idi. Sora keçən dəfə tualetdə gördüyüm o sarışın qız yanıma gəldi və Muradın otağında olduğunu dedi. Tez yuxarı çıxdım. Kodu yazıb içəri girdim. Amma içərdə heç kim yox idi. Sora birdən qapı arxadan qıfıllandı. Qapıya yaxınlaşdım açmaq istədim amma aça bilmədim. Ola bilməz kimsə qıfıllamışdı qapını. Amma kim? Niyə?
Sora içəriyə tüstü dolmağa başladı. Yanğın var. Öskürməyə başladım. Hər yer tüstü olmuşdu. Son dəfə öskürərək gözlərimi qaranlığa təslim etdim.
Gözlərimi zar zor açıb məni qucağına alan adama baxdım. Murad idi. Niyə hər dəfə onnan qurtulmağçun çabalarkən hər dəfə də o məni qurtarır. Yenə də məni Mura qutarmışdı.
Boğazım yanırdı. Öskürürdüm. Murad bir tərəfdən məni maşına qoyarkən bir tərəfdən də danışırdı. "Dayan balacan. Dayan yalvarıram. Heç nə olmayacaq. Mən