hər şeyi aldıqdan sonra evə gəlməyə başladım. Amma hava artıq qapqaranlıq idi. Biraz daha tez getməyə başladım. Bir dar küçədən keçərkən içkili kişilər qabağıma çıxdı. Mənə doğru gəldilər.
"Gözəlim hara belə?"dedi içkililərdən biri. Heç nə demədən yanınnan keçəcəkdim ki biri qolumnan tutub durdurdu. "Aa biraz əylənmədən hara gedirsən? "Dedi. "Buraxın məni"dedi. "Olmaz. Bu gözəli əldə eləməliyik"dedi.
Bu anda bir bahalı qara maşın yanımızda bərkdən səslə saxladı. Murad içinnən düşdü. Gəldi. Mənə görə gəldi. Qara eynəyini çıxardaraq bizə doğru gəldi. "5 saniyəniz var. Cəhənnəm olun burdan"dedi. Kişilərdən biri "bu Murad Əliyevdi. Mafya. Qaçın"dedi və hamısı qaçmağa başladı.
Murad mənə yaxınlaşdı. Yenidən eynəyini taxaraq "Sənində 5 saniyən var. Maşına oturmaq üçün"dedi.
Niyə ona qarşı qoya bilmirəm? Niyə hər dəfə ona inançaq istəyirəm? Niyə çıxdı axı qabağıma?
Mən güclü bir qız idim. O həyatımda olmayanda çox güclü biri idim. Hər şeylə baş edə bilirdim. Hər kəslə. Asanlıqla ağlamazdım.
1 saatdı Muradla yol gedirdik. Heç birimiz danışmırdıq. Nə danışacaqdıq ki? Danışacaq nəyimiz vardı axı? Narkotikdən danışacaqdıq yoxsa onun öldürdüyü adamlardan? Biz normal bir cütlük deyildik. Kimin ilişkisi mənim ki qədər qarmaqarışıqdı? Heç kimin.
Muradın səsiylə düşüncələrimdən ayrıldım. "Gəldik"dedi. Heç nə demədən maşınnan düşdüm. O da düşdü. Bu vaxta qədər heç gəlmədiyim bir evin qabağındaydıq.
"Niyə gəldik bura?"dedim
Yanımnan keçib evin qabağına gəldi.
"Həqiqətləri eşitmək üçün. Neyləyək mənim balacam mənnən başqa hər kəsə inanır hər kəsi dinləyir. Və bu artıq mənim canımı sıxır. Xəbərin olsun. Səbrli adam deyiləm. Amma sənə qarşı yetərincə səbir göstərirəm"dedi. İlk dəfə idi bu qədər uzun cümlə qururdu. Dedikləri biraz məni qorxutsa da yenə də ona bəlli etmədim.
"Nə həqiqətləri?"dedim. Əlimnən tutdu və məni yuxarı çıxartmağa başladı. Əlimi çəkmək istəyəndə daha çox sıxırdı. Birdən əlimi bərk çəkmək istəyəndə mənə tərəf döndü. "Rahat dur"dedi. Mən də artıq heç